==311210==18:00UTC==Positie:52=16,9N==005=09,9E==Bussum=====================================================================
Beste wensen voor het nieuwe jaar

Gelukkig nieuwjaar
en
behouden vaart

Erik en Ernie

Anti collision flare


==241210==18:00UTC==Positie:52=16,9N==005=09,9E==Bussum=====================================================================
De prijswinnaar Jan Willem koos voor meezeilen
 
in Suriname Nu we in Nederland zijn konden we de prijs van de quiz overhandigen aan de winnaar. De winnaar Jan willem, en zijn broer (broers van Ernie) waren beiden gekomen. Het was immers Mark die de inzending had gedaan en voor het gemak van Jan Willem ook maar de naam van zijn broertje als inzender erbij had gezet.
Beide heren kozen voor een dagje meezeilen in een land van keuze, en dat wordt Suriname. Omdat het nog even duurt voor we daar zijn, eind 2012 is de verwachting, hadden we tropische biertjes, surinaamse pindakaas en wat reisfolders om alsvast in de stemming te komen.
Het tropische bier kochten we in de plaatselijke wereldwinkel, het is een glutenvrij, biologisch en fairtrade product.


==211210==18:00UTC==Positie:52=16,9N==005=09,9E==Bussum=====================================================================
De vlaggen van Marocco, Suriname, Gambia en Senegal De vlaggen quiz heeft de nodige inzendingen en reacties opgeleverd. Vanuit Thailand waarschuwde de bemanning van de Alishan nog om geen 6 puntige ster te tekenen. Een inzender uit Apeldoorn meende dat de Senagalese vlag al af was en dat we naar Italie gingen. Een oud collega zat nog helemaal in de roze wolk van de gezinsuitbreiding en meende dat de kleur lichtblauw ontbrak.
De juiste antwoorden zijn:
  • de kleur geel moet nog worden toegevoegd
  • de landen zijn: Marocco, Suriname, Senegal, Gambia
  • de volgorde is dan: Marocco, Senegal, Gambia, Suriname
    Er waren meerdere goede inzendingen dus er moest geloot worden.
    En de prijswinnaar is: Jan willem. Een aardigheidje is onderweg.

  • Hengelen in de dieseltank van de kachel naar papiertje De harde wind uit het noorden maakte het koud aan de Algarve. In de vroege ochtend was het in de kajuit afgekoeld tot nabij de 10 graden. Tijd om de kachel aan te doen meenden we. Na een uurtje branden hielt de kachel er mee op, wederom was een verstopt filter de oorzaak. Ook in de dieseltank van de kachel hadden zich vlokken gevormd van bacterien en prut. De inhoud van de tank hebben we laten leeg lopen via trechters met een zeef. Daarna de vertrouwde Grotomar toegevoegd die de bacterien dood en alles in oplossing houdt. Bij inspectie van de tank ontdekten we dat er op de bodem een stukje papier lag. Vermoedelijk een wc-papiertje dat gebruikt werd bij het afvegen van de trechter na afloop van het vullen. Een geduldig uurtje hengelen met de uitschuifbare magneetpen (kadootje van de notaris bij de aankoop) en een gebogen stukje ijzerdraad bracht het papiertje boven "diesel". Papiertje gevangen

    Van plus 15 naar min 5 graden en sneeuw Op een van de slechtste transport dagen voor Europa waagde de bemanning van de Gabber zich aan een vlieg en treinreis naar Nederland. Via internet boekten we een vlucht met Ryanair naar Brussel-zuid. Inmiddels weten we dat dat eigenlijk naar Charleroi is en dat een 50 minuten busreis je vervolgens bij het treinstation Brussel-sud brengt. Daar sluiten we geduldig aan in een rij van 35 treinreizigers en na een uur kunnen we ons treinkaartje kopen naar Nederland. Alle Belgsiche spoorweg medewerkers sturen ons in het station richting Thalys. Deze hoge snelheidstrein brengt ons naar Antwerpen, meerijden naar Schiphol kan alleen tegen een flinke meerprijs waar we geen zin in hebben. Een vrolijke dag van overstappen begint, via Roosendaal - 's Hertogenbosch - Utrecht komen we aan in Bussum. Via internet op mobieltjes van medereizigers, omroepberichten op stations en informatie van conducteurs vernemen we dat we geluk hebben. Onze trein is een van de eerste die Utrecht weer kan bereiken. De route via Rotterdam-Schiphol was er een geworden met busreizen wegens werkzaamheden aan het spoor. Eenmaal thuis ontdekken we dat we ook een van de laatste vluchten waren die konden landen in Charleroi.
    We genieten van oud hollands winter weer en het weerzien van de familie en vrienden.
    Besneeuwd landschap in Bussum


    ==161210==10:00UTC==Positie:37=01,34N==007=50,69W===Olhao=======================================================================================
    Bij de Lidl slaan we groot in We zijn verhuisd van de mooring bij Faro naar de haven bij Olhao. Met slecht weer, en dat is het regelmatig in het winter seizoen, kunnen we nu gemakkelijk de boot af en haar alleen laten als we het achterland willen bezoeken. Een van de laatste bijboot trips die we maakten bij Faro was met stevige wind en dat bracht ons een zoute douche en enkel hoog water in de bijboot van de golfslag die binnen sproeide. Het verkrijgen van een havenplaats in Olhao was "difficult but not impossible" zoals de juffrouw van de havendienst ons meldde met de informatie om over 3 uur maar eens terug te komen als de "verantwoordelijke" over de haven er was. Met de bootpapieren en een vriendelijk woord bleek het gemakkelijk, of hadden we gewoon geluk, om een ligplaats te krijgen langs de "breakwater". Er is hier geen electra of water voorhanden, dus Ernie opende de optie van korting en maandtarief. En ja hoor ook dat lukte, met circa 30% korting liggen we nu voor Euro 4,74 per dag aan een beveiligde steiger.
    Voor vertrek van de mooring in Faro controleerden we de wierpot. We hadden een paar uur electra gedraaid en dat bleek in dit getijde gebied voldoende voor een goed gevulde wierpot met zeegras.
    De tijd in de haven van Olhao gaan we ook gebruiken om de roestplekjes bij te werken en de bevoorrading weer op peil te brengen. Met een steekkarretje bezoeken we de lokale Lidl voor drinkwater, houdbare melk en jus d´orange. Ook genieten we van de versmarkten, vis en groenten, die langs de kade zijn.
    Vandaag zijn we met de bus naar Tavira gegaan, een kustplaatsje circa 15 km naar het oosten. Een leuk dorpje dat er relatief goed onderhouden bij ligt. In een oude watertoren heeft een engels man een "camera obscura" ingericht. Vanaf dit hoge gebouw heb je een mooi overzicht over de stad. Het camera beeld wordt geprojecteerd op een holle tafel. Zonder een stap te verzetten krijg je een rondleiding door Tavira met een vlotte babbel gedurende circa 15 minuten. Nadat we de high lights van de stad via de camera obscura gezien hebben gaan we ze nog eens in het echt bekijken. De restanten van een moors kasteel zijn vrij toegankelijk en bieden wederom mooie vergezichten. Zoals in alle plaatsen in de Algarve heeft ook hier de aardbeving in 1755 flink huis gehouden en zijn de meeste gebouwen van recentere datum. Door Tavira stroomt de Rio Gilao, hierin steeg 21 jaar geleden door zware regenval het water zo hoog dat alle huizen aan de oever tot de tweede verdieping in het water stonden. De ontkerking slaat ook toe in Portugal, alle kloosters zijn dicht en de 21 kerken worden bediend door slechts een priester.


    Bij controle bleek de wierpot goed vol te zitten met zeegras     In een oude watertoren is een Camera Obscura gebouwd     Een engelsman geeft uitleg bij zijn Camera Obscura


    ==111210==10:00UTC==Positie:37=00,54N==007=56,6W===Faro=======================================================================================
    Erik speelt stormy seas
    Stormy seas
    Nu we zo lang op anker liggen raakt onze navigatie kennis in de vergetelheid. Gelukkig hebben we van Peter en Bertjanneke Stormy Seas gekregen om de kennis en routine op peil te houden. Het is een denkspel dat waterbestendig, shockproof en zeewaardig is uit de serie van ThinkFun. Om beurten proberen we de "bootje naar de veilige haven loodsen" puzzel op te lossen , we zijn bij route 16 en de denk en puzzeltijd neemt toe.
    We blijven bij ons voornemen om oudjaar op de Canarische eilanden met de bemanning van de
    Vidavagabunda te vieren maar het wordt een andere jaartelling die we gaan gebruiken. We gaan nog even uitzoeken of het Chinees, Joods, of Islamitisch nieuwjaar wordt. Aan boord hebben we al 3 klokken in gebruik, Nederlandse, lokale en UTC tijd dus waarom ook niet verschillende kalenders. Met nog maar amper 3 weken voor het jaar voorbij is wordt het te kort dag om in ons reistempo de Canarische eilanden te halen. We willen de nodige tijd besteden aan Marocco. Deze kust is flink in ontwikkeling. Naast oude vissershavens en beschutte natuurlijke baaien zonder faciliteiten zijn er tegenwoordig ook moderne jachthavens. Graag bezoeken we zowel het oude als het nieuwe Marocco.
    Tussen de spelletjes, water halen, uitbundig gasverbruik tijdens het maken van ovenmaaltijden, vlaggetjes maken en boodschappen doen door, is er ook nog een serieuser klusje geklaard. Het motor paneel van de Gabber zit binnen op een beschutte plek tegen zeewater. Nadeel is wel dat in het donker de meters alleen af te lezen zijn met een zaklamp. Hierdoor zagen we wel eens de temperatuurmeter over het hoofd en een verstopte wierpot hebben we al een paar keer gehad. Dat probleem is nu verholpen door een rood ledje dat automatische aan gaat als de dynamo draait. Daarnaast proberen we de wierpot voor ieder motor gebruik te checken.
    Rood ledlampje verlicht motor paneel als motor draait


    ==081210==10:00UTC==Positie:37=00,54N==007=56,6W===Faro=======================================================================================
    Voor het mooie weer hoef je deze dagen niet in de Algarve te zijn. De laatste zonnestralen staan op de foto van een paar dagen geleden. Sinds dien regent het. Vaak in buien met harde wind, en vandaag is het ook een grauwe wereld op de ankerbaai bij Faro. Het automatische ankerlicht van de buurman staat zelfs overdag aan en de Gabber wordt regelmatig opgelicht door onweersflitsen. Prima dagen voor Hollands huiselijk tijdverdrijf. Regelmatig leggen we een kaartje, dobbelen wat en maken plannen en voorbereidingen voor verdere tochten.
    De kajuit hangt vol met met een serie vlaggen van eigen fabrikaat. De verf moet drogen voor er nieuwe kleuren kunnen worden aangebracht. Leuke gelegenheid voor een kwis:
  • welke kleur moet nog worden aangebracht
  • naar welke landen gaan we dan
  • en in welke volgorde zullen we ze bezoeken
    Onder de goede inzenders wordt een aardigheidje verloot, of een dagje mee zeilen in een land van keuze. Inzendingen, voor 20 december 2010, naar info@sy-gabber.nl, over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd.
  • Vlaggen kwis, naar welke landen gaan we


    ==061210==10:00UTC==Positie:37=00,54N==007=56,6W===Faro=======================================================================================
    St. Klaas vult de sandaal van Ernie Sinterklaas ging niet onopgemerkt voorbij aan de bemanning van de Gabber. De dag begon met een gevulde sandaal van het braafste bemanningslid, inderdaad Ernie. Daarna was het chocolade smullen tijdens de koffie. Tijdens de dag trok de wind stevig aan en draaide naar het zuiden. Hierdoor werd het kwa temperatuur weer aangenamer. Met noorden wind een kleine 15 graden, maar nu met zuiden wind weer heerlijk ruim 20 graden met een waterig zonnetje.
    Met de komst van het zalig avondje zongen we uit volle borst "hoort WAT tikt daar kinderen ...". Een ruime 7Bft in combinatie met de stroming maakte dat er van alles tikte en rammelde aan de boot wat we nog niet eerder gehoord hadden. Normaal lig je als een vlaggetje achter je anker als het stormt maar op getijde, en zeker net in de bocht van de geul, ging de Gabber vrolijk alle kanten op. Een paar keer gingen we aan dek om vallen, Wifi-antenne en andere lijntjes die konden tikken weg te spannen met een lijntje uit de serie handige touwtjes die voor dit doel voor het grijpen bij de kajuit ingang hangen. Het werd een onrustig nachtje en net als tijdens een nachtwacht werd om 02:30 uur een rol koekjes het grootste slachtoffer.
    De volgende morgen lag de bijboot nog keurig langszij en slechts het plastic regenschutje van het vluchtluik was van dek gewaaid. We maken er een luie ochtend van, Ernie leert met de kleine Wereld atlas van de Balmoral alle landen van de wereld. Ze doet dat met een overzicht van de wereldbank waarop de landen zijn ingedeeld naar nationaal inkomen.Een verzameling landen ten zuiden van Rusland wordt oneerbiedig onthouden als de Kutlanden; Kyrgyztan, Uzbekistan, Tajikistan, Turkmenistan, Kazachstan. Straks met de bijboot naar de wal om water te halen.
    Voorraad handige touwtjes     Vallen, lijntjes en Wifi-antenne worden weg gespannen van de verstaging     Ernie leert de landen van de wereld


    ==041210==10:00UTC==Positie:37=00,54N==007=56,6W===Faro=======================================================================================
    Na 2 weken hebben we eindelijk weer toegang tot internet. In de bibliotheek, waar we de dag ervoor nog geweigerd werden door het niet kunnen tonen van ons paspoort, was er gelegenheid tot internetten. Daar ontdekten we ook dat er bij het voorgaande verhaaltje iets mis was met de "jaloers makende" foto. Tja, hoogmoed wordt gelijk afgestraft.
    Hieronder dan een stukje herhaling maar nu met foto's. Op deze pagina, die geheel via de SSB zender wordt onderhouden, kan ik alleen maar toevoegen en niet verbeteren.
    Vandaag verlangen we naar een dag als gisteren, inmiddels harde wind van over de bergen uit het noorden. De temperatuur blijft steken op een kleine 13 graden. Maar de ASUS laptop is aan boord dus we komen de dag wel door met het instaleren van programmatuur en het opnieuw inrichten van ons digitale archief van foto's en filmpjes. Tussendoor nog even naar de wal om de pilot van Marokko op te halen die we hebben laten printen.
    Na gedane arbeid is het  goed .... zonnen We kunnen het even niet laten om een jaloers makend plaatje te plaatsen. Nog maar 18 dagen en dan is het al de kortste dag van het jaar. 's ochtends blijven we wel wat langer op bed liggen omdat het ons dan te koud is, maar de zon warmt snel op. Inmiddels liggen we aan een mooring voor Faro, met de bijboot is het nog een stukje varen maar dichterbij de haven kunnen we i.v.m. droog vallende platen niet komen. Op die platen zien we wulpen en lepelaars en witten reigers scharrelen. Er liggen hier veel zeilboten en 1 motorboot aan een mooring waarvan er maar drie bewoond zijn. Op anker zou je hier niet kunnen liggen omdat er gewoon geen ruimte is om veel ketting te steken. We liggen vlakbij de luchthaven en de vliegtuigen komen laag over ons heen. Het zijn er maar een paar per dag, 's nachts wordt er niet gevlogen, dus het is leuk om te zien. Gisteren hebben we een nieuwe laptop besteld, het is een Asus geworden met 11 uur accutijd en dus een laag energie verbruik. We kunnen hem vandaag ophalen. Faro heeft een leuk centrum maar de berichten dat het met Portugal financieel niet goed gaat zijn hier overal goed te zien. In heel Portugal, maar ook in Spanje, zagen we onvoorstelbaar veel winkelpanden die te huur staan met dicht geplakte etalage ruiten. Voorlopig blijven we hier nog wel even liggen want er komt stevige wind uit het zuiden en dat is nou net de kant die we op willen. Straat in Faro met dadelpalmen


    ==021210==10:00UTC==Positie:37=00,54N==007=56,6W===Faro=======================================================================================
    Na gedane arbeid is het  goed .... zonnen We kunnen het even niet laten om een jaloers makend plaatje te plaatsen. Nog maar 18 dagen en dan is het al de kortste dag van het jaar. 's ochtends blijven we wel wat langer op bed liggen omdat het ons dan te koud is, maar de zon warmt snel op. Inmiddels liggen we aan een mooring voor Faro, met de bijboot is het nog een stukje varen maar dichterbij de haven kunnen we i.v.m. droog vallende platen niet komen. Op die platen zien we wulpen en lepelaars en witten reigers scharrelen. Er liggen hier veel zeilboten en 1 motorboot aan een mooring waarvan er maar drie bewoond zijn. Op anker zou je hier niet kunnen liggen omdat er gewoon geen ruimte is om veel ketting te steken. We liggen vlakbij de luchthaven en de vliegtuigen komen laag over ons heen. Het zijn er maar een paar per dag, 's nachts wordt er niet gevlogen, dus het is leuk om te zien. Gisteren hebben we een nieuwe laptop besteld, het is een Asus geworden met 11 uur accutijd en dus een laag energie verbruik. We kunnen hem vandaag ophalen. Faro heeft een leuk centrum maar de berichten dat het met Portugal financieel niet goed gaat zijn hier overal goed te zien. In heel Portugal, maar ook in Spanje, zagen we onvoorstelbaar veel winkelpanden die te huur staan met dicht geplakte etalage ruiten. Voorlopig blijven we hier nog wel even liggen want er komt stevige wind uit het zuiden en dat is nou net de kant die we op willen. Straat in Faro met dadelpalmen


    ==301110==10:00UTC==Positie:36=59,94N==007=50,4W===Ilha=da=Culatra==========================================================
    Vers gebakken brood uit de mini blikjes van het kinderbaksetje van de HEMA In Nederland is het echt winter geworden horen we via de radio. De laatste weken worden we wakker met de wereldomroep. Zo blijven we een beetje op de hoogte van het gebeuren in Nederland maar ook wat nederlanders over zee beleven. Een favouriet onderdeel is het half uurtje met nieuws vanuit allerlei landen verzorgt door nederlanders die daar wonen. Het geeft een luchtig inkijkje in het lokale nieuws uit alle streken. De verkeersinformatie is het moment voor Erik om zijn scheerapparaat aan te doen en bij het weeroverzicht wachten we met spanning of we in de goede hoek van Europa zitten. Alhoewel een lekkere wandeling door verse sneeuw of schaatsen ons toch ook wel wat lijkt.
    De december maand nadert hier bijna ongemerkt. Geen oliebollen kramen, braderien, snoepgoed of opgetogen kinderen. In de winkels zien we wel grotere uitstallingen van noten en zuidvruchten, dat zullen wel de seizoens gebonden lekkernijen zijn. Gelukkig kreeg Erik bij het afscheid van zijn werk een blik snoep. Nu we al bijna een maand op anker liggen en een week geen boodschappen gedaan hebben is het een prima moment om dit nood rantsoen aan te spreken.
    We liggen hier op getijde en iedere 6 uur draait de Gabber met zijn lange kiel als een van de eerste boten in de nieuwe stroomrichting. Om de grip van het anker op de bodem te verbeteren hebben we vanmorgen een gewicht aan de ankerketting gehangen. Hierdoor wordt de ankerketting makkelijker horizontaal over de bodem getrokken, waardoor het anker zich sneller weer ingraaft. Ook zal het bij golfslag de beweging van de boot dempen.
    Een cadeautje van oud collega's brengt redding in deze snoep tijden nabij SinterKlaas


    ==291110==16:00UTC==Positie:36=59,94N==007=50,4W===Ilha=da=Culatra==========================================================
    Baai op Ilha da Culatra gevuld met catamarans van gestrande reizigers Voor een zondags wandelingtje zijn we met de bijboot naar Ilha da Culatra gevaren. Het dorpje is een wir-war van huisjes zonder duidelijke straten. Een aantal paden zijn van gestort beton maar de meeste zijn ongeplaveid, soms staan we pardoes op een achter plaatsje van een woning terwijl we een pad proberen te volgen. Aan de zuid zijde van het dorp is een verhoogd houten voetpad dat door het getijden gebied richting laatste duinen rij naar de zee leidt. Op het strand zoeken we naar schelpen waar Ernie later weer wat van maakt. Op de terug weg passeren we een baai met een 10-tal catamarans die strak op de hoogwater lijn getrokken zijn. De inrichting en de omgeving doet vermoeden dat ze in geen jaren meer de zee hebben gekozen of zullen kiezen. Sommige zijn nog keurig onderhouden maar vele boten maken een troosteloze indruk van teloorgang van idealen en plannen van reizigers. Een enthousiasteling heeft een kleurrijk hutje, Moulin Rouge da Culatra, op de oever staan met tal van souveniers. Hij lijkt helemaal tevreden te zijn op deze plek. Een bewoner van het catamarandorp heeft een kunstzinnig hutje gemaakt

    Erik rolt een pizza bodem met een deegroller die nog aan boord paste De eerste storm lijkt nu voorbij, we lagen behoorlijk te stampen op het water en het anker heeft zijn best weer gedaan. Aan boord vermaken we ons met Jokeren, dobbelen en oven gebruik. Heerlijke pizza, uitgerold met een deegroller uit een kinderbaksetje van de Hema, en vandaag vers gebakken brood ! Ernie heeft het loslatende klitteband ,waarmee we de roeispanen vastzetten van de bijboot, kunnen repareren. Met vingerhoed maar vooral met de hulp van een combinatie tang kon de naald door het stugge materiaal heen getrokken worden.
    Het leven aan boord gaat trager dan in ons werkende bestaan. Dat bevalt prima, maar de baai met catamarans is ons te extreem. We hebben nog veel reisplannen. Bij het eerste weather window (periode met goed weer) zullen we oversteken naar Marocco. Daar willen we in dagtrips naar het zuiden varen en zo verschillende havens aan doen. Als het weer mee zit hopen we oud-en-nieuw op de Canarische eilanden te vieren samen met de de bemanning van de Vida.
    Helaas heeft onze boord laptop het begegeven. Vermoedelijk was een plus-min draadje omdraaien er de oorzaak van dat er nu een zwart verbrand onderdeeltje achter de stekker ingang zit op de printplaat. Geluk bij een ongeluk ontdekte Erik het op tijd en kon nog op de laatste accu-spanning van de laptop de meest recente gegevens overzetten op een losse harde schijf. De kapotte laptop, een Medion Akoya E1210, kan niet meer zijn accu opladen omdat de stroom vanuit de stekker niet meer doorgegeven wordt, nog aan de accu nog aan de laptop. Tips van harte welkom. We gebruiken nu ons reserve laptopje, maar er zal waarschijnlijk wel een aanslag op de scheepskas gepleegd gaan worden.
    Ernie repareert de bijboot met naald, draad en combinatie tang Haven van Ilha da Culatra gevuld met kleine visboten


    ==271110==13:00UTC==Positie:36=59,94N==007=50,4W===Ilha=da=Culatra==========================================================
    Gasflesb vullen doe je gewoon bij een LPG station In Olhao kunnen we, volgens internet, onze gasfles vullen. De site vermeldt dat we dan bij LPG service Quelfles moeten zijn op de Estrada do Laranjeiro. Als we de weg vragen blijkt het ruim 5km verder op te zijn, en gasflessen worden niet meegenomen door de taxi. Dan maar over naar plan B. Dit plan is het kopen van een Portugese gasfles afsluiter zonder druk regelaar zodat we een portugese fles kunnen laten leeg lopen in onze lege primagaz fles. Dit is zo'n plan in het rijtje "probeer dit niet thuis !". Helaas zijn de benodigde spullen, afsluiter en bijpassende fles, niet in een winkel te koop. Sowieso is een afsluiter zonder regelaar zeldzaam. Erik ziet een afsluiter voor BP flessen liggen, de winkelier zegt dat je een fles verder op in de straat kunt kopen. Dus meenemen dit zeldzame item en naar de volgende winkel. Helaas de BP flessen die daar staan passen niet op de afsluiter. Dan door naar plan C, een portugese fles met regelaar en we zien wel hoe we de boel opgeborgen krijgen aan boord. Erik hoopt de gekochte afsluiter weer te kunnen inruilen bij de winkel waar ie hem 10 minuten geleden kocht. Helaas de Portugese gastvrijheid en "klant is koning" sfeer van zonet zijn compleet verdwenen. Geld terug, "NEE, zoek maar wat anders uit in de winkel" komt er met pijn uit. In rap tempo laten Erik en de winkelier zich van hun beste kant zien, veel eisend eigenwijs en een toppunt in hufterige bediening. Enfin misschien hebben we de komende jaren nog wel eens een BP afsluiter nodig.....

    Bij het hek van de steiger spreken we een andere ankeraar die vertelt dat er inderdaad gasflessen gevuld kunnen worden, het is onlangs nog gelukt. Dat is goed nieuws, want een lange wandeling met fles met onbekende slagingskans zagen we niet zitten. 's Middags gaan we op pad. Quelfles blijkt niet de naam van de zaak te zijn, maar een dorpje langs de snelweg in het binnenland. Na 1,5 uur lopen met karretje, heuvels af maar helaas eerst op, komen we aan bij het GPL (zo noemen ze in Portugal LPG) vulstation. Een ouder vrouwtje met bloemetjes schort kijkt volkomen begrijpelijk naar onze gasfles en vult de fles zonder blikken of blozen in amper 5 minuten. Dat hadden we eerder moeten weten, maar tot we dit vrouwtje ontmoeten hadden alle technische mannetjes van gasfleszaken ons aangekeken en te woord gestaan met een houding van dat gaat helaas niet lukken bij mij en nergens in Portugal. Blij met de volle gasfles lopen we weer terug naar de haven. In het donker komen we in Olhao terug, waar de palmbomen inmiddels feestelijk versierd zijn met lampjes voor de komende kerstdagen
    De Gabber is nu bijna veranderd in een kleine gastanker en een blauwe kegel (teken voor gevaarlijke lading) zou niet misstaan. Maar het heeft ook voordelen zoveel gas. We hoeven even niet spaarzaam te zijn want we willen de portugese fles leeg retour brengen. Kippetje in de oven, vers warm stokbroodje bij de kaasfondue, ovenfrietjes, op het verlang lijstje nog quiche, spare ribs, stoofvlees, ... geroosterde winkelier (sorry)
    Om de steiger af te komen moeten dagelijks om een hek klimmen

    De nieuwe wasserette in Olhao In Olhao is onlangs ook een wasserette geopend. Prima service, gratis wifi en vriendelijke prijzen. We lopen er dus weer netjes bij. Omwille van de gasfles, en we vermaken ons hier ook prima, blijven we hier nog een tijdje rondhangen is het huidige plan. Bovendien de komende dagen wordt het erg onstuimig weer. Maandag komt er een depressie met flinke wind vanaf de Canarische eilanden deze kant op. Uit voorzorg zijn we al voor Isla da Culatra gaan liggen. Hier is betere ankergrond (bij Olhao hebben we ook niet genoeg ruimte om veel ketting te steken) en hebben we wat beschutting van het eiland met de verwachte zuiderstorm. De laatste gribfiles laten gelukkig zien dat we de ergste wind (>9Bft) gaan missen. De voorbereidingen voor Marocco gaan door. In onze uitgebreide vlaggen collectie (ruim 30 landen) ontbrak Marocco. In Nederland maakte Ernie een hele voorraad blanco gasten vlaggen van een oud zeildoek. Met textiel verf en het mini-boekje van Thiemes Vlaggen van de wereld is ze nu aan het tekenen en schilderen om er een te maken.
    Gastenvlag van Marocco maken

    Palmboom versiert voor dekerstdagen storm vanuit de Canarische eilanden op komst Op anker voor de boulevard van Olhao


    ==2221110==18:00UTC==Positie:37=01,4N==007=50,5W===Olhao==========================================================
    visserstegeltableau Soms is werkelijkheid van de wereld om ons heen anders dan we hem ons voorstellen. Sinds Sines zijn we onderweg naar "de haven van Faro" omdat we in Faro onze gasfles zouden kunnen laten vullen. Wij ankeren zo veel mogelijk en hebben al ruim 2 weken niet meer in een haven gelezon van haven geen zorgen over zoet water voorraden en ach scheren kan straks met comfortabel warm water in overvloed, schone kleren trekken we pas na een frisse douche aan en dan gaan deze met de rest in een heerlijk sopje.
    Deze morgen bij het lezen van de pilot, niet alleen handig vanwege de hoeveelheid stroom die je tegen kunt hebben staan, worden we langzaam gewaar,(wij maar bladeren in die pilot), dat Faro anders is. Er is helemaal geen haven in Faro !!!! en Oh help, sinds vanmorgen is ons zoetwater ook op. Dan maar naar Olhao, waar wel een haven is. We schieten een box in en tanken gelijk water. Als we opzoek gaan naar een havenmeester krijgen we van een Engelsman te horen dat hij al 4 (?) jaar ligt te wachten op een plek in een box en dat er voor ons ook geen plek is. Erik gaat gauw brood en groenten halen (waren ook al op) en brengt en passant ook onze grote hoeveelheden huisvuil weg. Van de bewaking verneemt hij dat we officiceel toestemming moeten vragen om ligplaats te nemen in de haven, maar als we met een uurtje weg zijn, er niets aan de hand is. Net buiten de haven kunnen we dan volgens de bewaking het beste op anker gaan en dan bij de havendienst om toestemming gaan vragen voor een ligplaats in de haven.
    Ongeschoren en met wat viezige kleren past Erik goed in het straatbeeld van Olhao en misstaat in zijn geheel niet tussen de andere ankeraars in dit gebied. Vele boten en hun bemanningen zien er wat "shabby" (rommelig, vies) uit. We vermoeden dat we niet de enigste zijn die verlangen naar een haven in Faro, met warme douches, wasmachines, .......

    ==211110==18:00UTC==Positie:36=59,9N==007=50,4W===Ilha=da=Culatra===============================================
    Eindelijk vangt Erik een grote vis met zijn lokaas
    veerpont tussen Canarisch, Madiera en Portimao
    Vandaag hebben we weer 33 mijl gevaren. Bij het uitvaren van de Rio Arade kwam net de grote veerpont tussen de Canarische eilanden, Madeira en Portimao binnen lopen. De dag begon met een matig windje, maar na een uurtje konden de zeilen op en de motor uit tot het einde van de tocht naar Ilha da Culatra. Ilha da Culatra is een van de eilanden die de rand vormen van een wadden gebied dat voor Faro en Olhao ligt. Morgen willen we naar de haven van Faro en om daar een volle dag van te kunnen genieten gaan we nu de eerste nacht voor anker. Morgen is het dan nog een klein stukje varen en zijn we al in de ochtend in de haven.
    Onderweg hadden we traditie getrouw onze vislijnen uitstaan. Deze keer ook met paravaan en kleine lokaasjes voor makreel. Na een paar uurtjes was het snel twee keer achter elkaar raak met makrelen van circa 25cm. Kort daarna hadden we ook de eerste vangst met het kunstvisje dat zonder paravaan achter de boot sleepte. Een dikke makreel van circa 45cm verslikte zich in het lieve kleine lokvisje.
    In de namiddag heeft Erik nog radio contact met Dordrecht, Driebergen en de Canarische eilanden tijdens het zondags netje om 17:00 uur op 14.140 Mhz. De inloop van Ria Formosa werd nog een spannend slot stukje van de heerlijke zeiltocht. We hadden al gezien dat we nabij laagwater zouden aankomen, maar waren even te nonchalant geweest om in de pilot na te kijken hoeveel stroming er wel niet zou staan. Omdat de zee nogal ruw is besluiten we het grootzeil na binnenkomst te strijken. Dat was onze mazzel want alleen op de motor hadden we het niet gered. Het water kolkt als een gek en onze snelheid zit een 20 minuten lang tussen de 0,0 tot 0,5 knoop terwijl de motor flink bij staat. De Gabber zwoegt zich tegen de stroom in naar binnen. Dat moet minstens 6 knoop stroom tegen zijn geweest. Binnen de pieren hebben we zelfs de fok er nog bijgezet voor wat meer vaart erbij te maken. Als het water breder wordt gaat de sterkste stroming eruit. Om 19:30 liggen we voor anker tegenover Arraiais.(die naam klopt echt)
    grote makreel, eten voor een dag

    ==191110==18:00UTC==Positie:37=07,5N==008=31,5W==Ferragudo===============================================
    Flamingo's op tegelwerk bij een huis in Ferragudo Afgelopen maandag zijn we met de bus naar Lagos geweest. Het bus station in Lagos is pal tegenover de Marina. We zagen een nederlandse vlag op een zeilboot wapperen dus daar gingen we even langs. Bleek het de Emma te zijn, daar hadden we in Vlieland een paar jaar geleden naast gelegen en bij de vertrekkersdag van het blad Zeilen kwamen we ze weer tegen. We werden uitgenodigd voor een kop koffie, ze hebben een auto voor een paar dagen gehuurd en vertelde dat ze Flamingo's hadden gezien in de lagune van Alvor. Liggen wij al ruim een week voor anker in Alvor maar hebben nog geen Flamingo gezien. We besluiten de volgende dag per dinghy de lagune te verkennen. Helaas geen Flamingo te zien. Maar hier in Ferragudo, waar we inmiddels alweer een paar dagen op anker liggen hebben we ze toch nog gespot (zie foto).
    De dagen worden ook hier in Portugal korter en de zonnepanelen krijgen dus minder licht te verwerken. Gelukkig is de hoeveelheid energie die naar de accu's gaat nog altijd voornamenlijk afhankelijk van de ladingsgraad van de accu's. De statistieken laten zien dat de dagen dat de motor bij gestaan heeft er minder stroom geladen wordt vanuit de zonnepanelen. Eergisteren hadden we, kwa laadstroom, weer een top dag vergelijkbaar met de periode van midden juli in Nederland.

    Met de camper van Ton en Anneke op pad in het achterland In de heuvels ontmoeten we een geitenhoeder De kerk van Monchique met fraai tegelwerk Een verse Dorade laat zich goed smaken vanaf de Cobb

    Het tochtje naar Ferragudo , 4,5 mijl, hebben we afgelopen woensdag sukkelend achter ons fokje gedaan. Ferragudo is een authentiek vissersdorpje pal tegenover Portimao. Wel raar dat het niet vermeld wordt in de capitool reisgids van Portugal want het is zeker de moeite van een bezoekje waard. Een dag later belde Ton en Anneke, kennissen van de vereniging van toerzeilers, dat ze met hun gehuurde camper in Ferragudo waren. Ze hadden i.v.m. de potdichte mist in Nederland i.p.v. in Eindhoven plotseling het vliegtuig in Frankfurt moeten nemen. We brachten ze met de dinghy aan boord waar ze bleven eten en we een hele genoegelijke avond hadden. Of we de volgende dag mee wilden om een tochtje in het binnenland te maken. Die vraag hoefde niet herhaald te worden, het werd een mooie rondrit door de serra de Monchique. 's avonds aten we mee aan boord van de camper die geparkeerd stond aan de baai van Ferragudo met uitzicht op de Gabber. De volgende dag namen Ton en Anneke, die zelf komend jaar met hun boot naar de Middelandse zee gaan, onze zeekaarten over van de route die we tot nog toe hebben gevaren. Zij vertrokken richting Lagos en wij richting de overdekte Mercado. Omdat de avond al vroeg invalt besloten we tussen de middag aan boord van de Gabber te gaan BBQen in de kuip. Op de Mercado kochten we een mooie Dorade en daarna heerlijk in het zonnetje zitten lunchen. Ankerbaai bij Ferragudo, tegenover Portimao

    ==141110==18:00UTC==Positie:37=07,8N==008=36,1W==Alvor===============================================
    Ankerplaats Alvor, met verlaten boten en de Gabber We liggen nu al een week in Alvor voor anker. Een goede manier om tot rust te komen en de scheepskas te laten aansterken. De afgelopen dagen hebben we ons vermaakt met kleine klusjes en dagelijkse routine. Ernie is bekwaam kokkelraapster geworden en sluit daarmee aan in de plaatselijke traditie van bezigheden tijdens laagwater. Van een lokale raper leerde ze de fijne kneepjes van het vak. De kokkels zitten circa 5cm diep onder de oppervlakte en onze hollandse stampot stamper wordt gebruikt als een portugees kokkelharkje. Na het rapen het zand van de kokkels spoelen en daarna nog wat uurtjes laten verwateren in schoon zeewater, zodat ze hun zandige maagjes kunnen leeg maken. Vervolgens laten uitlekken en in een koekepan in circa 1-2 minuutjes klaar maken. Serveren met citroen en smullen maar tijdens het borreluurtje.

    Ernie brengt de vangst kokkels langszij    Kokkels in koekepan, zonder water of olie op hoog vuur tot ze allemaal open zijn    Kokkels serveren met koele witte wijn en citroen

    Onze integratie in Portugal gaat verder voorspoedig, we maken eigen piri piri en hebben ook al "Bacalhao com nata" gemaakt. Dat laatste is een bewerkelijk recept en zouden we niet voor onze verjaardag vragen was onze beoordeling van de maaltijd. Bacalhao of stokvis of gedroogde en gezoute kabeljauw is hier in iedere supermarkt te koop. Wij kochten een hele vis die door de juffrouw in de winkel in blokken werd gehakt. De komende tijd maar eens wat eigen fantasie recepten met de voorraad maken. De basis begint met ontzouten; 24 uur weken in ruim water met een scheutje melk en dat 4 keer verversen. Daarna gaar koken in 20 minuten en dan ontgraten en ontvellen.
    Erik heeft zijn voorraad lokvisjes van stalen voorlooplijnen voorzien. De hoop is dat we grote vissen aan de haak slaan en dan zijn de nylon vislijnen die er aan zaten slechts een soort flosdraadjes voor de vangst. Wanneer we ze gaan gebruiken is nog even de vraag. Bij het zoeken naar een gunstige oversteek tijd naar Brazilie kwamen we uit op de maand februari. Komende februari is te kort dag voor alles wat we nog willen doen aan deze kant van de Atlantische oceaan. Het ziet er naar uit dat we onze langzame voortgang nog wel even zullen kunnen volhouden. De komende weken gaan we van ankerplaats naar ankerplaats langs de Algarve.
    Vele soorten lokaas hebben we, maar nog geen vis gevangen
    Bacalhao, gedroogde en gezoute kabbeljauw, of te wel stokvis Bacalhao wordt in blokken gehakt Piri piri maken van rode pepers

    Dobbelen als tijdverdrijf De afgelopen dagen is er voldoende tijd geweest om wat statistieken te verzamelen. Zo hebben we inmiddels 1987 Nm afgelegd met een gemiddelde snelheid van 4,3 knoop dus we hebben 462 uur gevaren. De motoruren teller staat 282 uur verder, kortom ruim de helft van de tijd stond de motor bij. Hierdoor lijken de dieseltank en de scheepskas helaas communicerende vaten.
    Een vraag die ons als voorbereiders altijd bezig hield was "Waar doen ze het van" als we de verslagen van andere zeilers lazen. Nu we tijd hebben om de scheepskas op te maken weten we het. De maanduitgaven, gecorrigeerd voor investeringen maar inclusief verzekeringen, bedragen over de afgelopen 3 maanden € 1.089,- per maand. Investeringen hebben een langere afschrijving dan 5 jaar; motorrevisie, zeeankerlijnen, filterhuis, opvoerpomp, electrische kookplaat, etc. Ondanks dat de Gabber goed uitgerust vertrok hebben we toch nog voor € 3.895,- aan duurzame aankopen besteed sinds augustus.
    Op de foto hiernaast zijn we niet aan het boekhouden maar vermaken we ons met een partijtje dobbelen.

    ==061110==18:00UTC==Positie:37=42,3N==008=54,4W==41Nm=north=of=Cabo=Sao=Vincente======================
    Gabber Onderstaand volgt een stukje wat totaal in tegenspraak is met de voorgaande tekst, want: we zitten toch weer ergens koffie te drinken, we hebben het weer over eten en we varen inmiddels geen korte dagtocht maar juist een nacht door.
    Het slechte weer in Cascais heeft er voor gezorgd dat we in een groepje van boten kwamen die zuidwaarts trekken. De Inish, keltisch voor eiland, van Rob en Josien komen we zo al weer 3 havens/ankerplaatsen tegen. Onderweg is er gelegenheid voor het maken van foto's van de boten onder zeil en in de haven tot gezellige klets en uitwisselen van plannen en foto's.
    In Sines hebben we 2 dagen gelegen, gisteren was er helemaal geen wind en vandaag zijn we als laatste vertrokken. We hebben wind en gaan een nachtje door, de anderen zitten ruim 10 uur moteren voor ons. In Sines troffen we ook Ed en Aatje. Een stel uit Texel dat hier hun boot als een Pied a Mer gebruikt. Om 11 uur is het koffie tijd bij het tentje op de hoek van de haven. Ed en Aatje kennen Sines prima en bieden aan op zoek te gaan naar gas voor onze lege tank. Vijf gas verkooppunten verder horen we dat het wel mogelijk is onze fles in Faro te laten vullen. Helaas nog even geduld en het gas op rantsoen. Ed en Aatje zitten hier al 13 jaar en we herinneren ons verslagen van andere zeilers die Sines aan deden en vertelden over de gezellige tijd met hun, en hulp met de auto bij boodschappen doen. Ook wij genieten weer van dit enthousiaste stel. Vandaag schoof Antoinet aan bij de koffie, deze Nederlandse van origine woont al 38 jaar in Portugal. Het onderwerp komt op eten en koken en al snel heeft Ernie een hele serie typisch Portugese recepten voor haar kookboek. Vooral de Bacalhao maaltijden hebben onze aandacht. Hierbij wordt gedroogde en ingezoute kabbeljauw gebruikt die buiten de koelkast goed blijft. Prima spul dus voor onderweg. En nu weten we ook eindelijk wat je met al die droge vis kan doen die in iedere supermarkt te koop is.
    Inish, boot van Rob en Josien
    Gabber, nabij Cabo Espichel Kofie tijd in Sines met Ed, Aatje, Antoinet Vasco da Gamma is geboren in Sines

    ==031110==18:00UTC==Positie:38=26,4N==009=06,4W===Sesimbra======================================
    Hoewel het onze bedoeling was om de oude steden Coimbra en Obidos te bezoeken zagen we er van af toen we ontdekten dat we naar Obidos, de dichtsbijzijnde stad, een reistijd van 3,5 uur hadden. Het werd de stad Sintra, staat op de wereld erfgoed lijst, waar we met de bus in 1 uur naar toe reisden. Na een schitterende bustocht eerst maar eens cappucino drinken, we bekeken de prijslijst en zagen dat de verschillende soorten koffie tussen de 1,20 en 1,90 euro geprijst waren. We gingen op het lege terras zitten en binnen de kortste keren zat het terras vol. Grappig om te zien hoe zo iets werkt. Na dat Erik binnen was gaan betalen kwam hij hevig verontwaardigd met stoom uit zijn oren naar buiten. Cappucino stond totaal ergens anders op de kaart met ienimiene lettertjes geschreven voor 4,20 per kopje. Jammer voor ons maar nog veel sneuer voor de rest van de horeca zaken, voortaan nemen wij onze eigen koffie wel mee.
    De speciale buskaart die we kochten zou tevens onze entree kaart zijn, althans dat dachten wij, voor de rondom Sintra verspreid liggende kastelen en paleizen. We begonnen bij het Palacio Nacional, nadat we onze buskaart lieten zien bij de kassa kregen we de gratis toegangskaarten. Het Palcio Nacional is zeer de moeite waard, mooie zalen met tegels en plafond schilderingen. De torens op de foto zijn de schoorstenen van de keuken !, maar verder zullen we het niet over eten hebben.
    Daarna liepen we, i.p.v. met de bus te gaan, de steile mooi beboste berg op richting het Moors Kasteel. Met onze tong op de schoenen kwamen we bij de ingang aan, maar het kaartjes kantoor was bij de bushalte, dus, een stuk terug, de berg af want daar konden we toegangs kaarten halen. Maar die kregen we niet want, een buskaart is een buskaart, en nee, geen toegangskaart voor een kasteel. Hoewel we er niets van begrijpen gaan we dan maar, nu met de bus, naar het volgende Palacio, Palacio de Pena. Als haringen in een ton staan we in de bus en dan moesten er nog heel wat mensen wachten op de volgende bus. Nooit gedacht dat er, overal waar we komen, in dit jaargetijde nog zoveel toeristen zijn. Ook bij Palacio de Pena komen we er niet in tenzij we nieuwe kaarten kopen. We lopen de berg maar weer naar beneden en gaan bij de VVV eens vragen hoe dat zit.
    nationaal paleis, Sintra
    nationaal paleis, Sintra
    nationaal paleis, Sintra Het was 1 november, aller heiligen, en dat is in Portugal een nationale feestdag. Op een nationale feestdag zijn alle nationale musea gratis toegangkelijk dus zo ook het Paleis wat we als eerste bezochten. Onze buskaart blijkt alleen maar een buskaart te zijn waarmee je met de bus alle verspreid liggende kastelen/Paleizen kunt bezoeken. Alleen wij vinden wandelen leuk en hadden dus, op het kleinste stukje na, alles lopend gedaan. Hadden we de hele dag de domme toerist uit gehangen, gelukkig wel op een feestdag zodat we het fraaie Palacio Nacional konden bewonderen.
    Inmiddels zijn we al weer verder onderweg naar het zuiden. De daglengte wordt korter en we proberen kleine tochten te varen. Gisteren naar Sesimbra en vandaag door naar Sines. In de vroege avondschemering kwamen we nog in een school van ruim 50 grote dolfijnen terecht.


    ==311010==18:00UTC==Positie:38=41,5N==009=25,2W===Casais======================================
    Ernie is al weer een paar dagen terug. Ze ging heen met slechts een klein rugzakje maar kwam retour met de volle 23Kg. Ergens in die bagage zat waarschijnlijk ook het Nederlandse herfstweer, want al een paar dagen waait het behoorlijk met bijbehorende regen (zie foto Baco do Inferno). De eerste dag na terugkomst zat Ernie bij te komen van de reis terwijl Erik al vloekend en scheldend de nieuwe opvoerpomp monteerde. De afvoerleiding van de pomp is namenlijk van metaal wat met de hand verbogen moest worden om alles weer pas te krijgen. Enfin na ruim 2 uur buigen, trekken, duwen en vooral zuchten, steunen, schelden is het gelukt. De nieuwe pomp is gemonteerd en de motor heeft ruim 1 uur proefgedraaid zonder de hulp van de electrische pomp.
    Gisteren zijn we naar Lissabon geweest. Ons treinkaartje van Cascais naar Lissabon lieten we opwaarderen tot een openbaarvervoer dagkaart. Hiermee kregen we voor Euro 3,75 toegang tot al het openbaar vervoer inclusief de toeristische liften. Om de regen te ontvluchten bezochten we het Oceanium en 's-middags vermaakten we ons met een rondrit in de oude lijn 28. Na ruim 1 uur wachten in de rij konden we met de lift van Santa Justa vanuit een moderne winkelstraat eenvoudig naar de hoger gelegen ruines van Igreja do Carmo. Deze kerk uit eind 14de eeuw is een herinnering aan de grote aardbeving van 1 november 1755 (morgen precies 255 jaar geleden) die nagenoeg geheel Lissabon vernietigde, was het niet door de beving, dan wel door de brand of vloedgolf die volgde.
    Omdat het laat is eten we in Lissabon bij een lokale tent. Het dagmenu is prettig geprijsd, maar met de wijn en het brood waarvan we de prijs niet wisten werd het toch een duur etentje. Een tweede neppert ontdekken we als we ons treinkaartje willen gebruiken. Omdat de dagkaart voor Lissabon nog geldig is (24 uur) kunnen we hem niet opwaarderen voor onze treinreis naar Cascais. Nu moeten we weer een nieuw kaartje kopen, gelukkig voor maar Euro 0,50 per stuk plus het ritgeld naar Cascais.
    tegel mozaik in straten van Cascais

    Ernie komt terug uit Holland     inhoud tas     nieuwe opvoerpomp geinstalleerd
    Tram 28 door Lisabon     Mola mola zwemt in oceanium van Lisabon     Boca do Inferno maar nu met storm    

    ==271010==18:00UTC==Positie:38=41,5N==009=25,2W===Casais======================================
    Voorraden drinkwater gaan per karretje Nu Ernie een weekje weg is heb ik de Gabber voor mezelf. Vele klusjes waar je anders niet aan toe komt liggen nu verspreid door de kajuit in plaats van in dozen, kratten of onder banken uit het zicht. Nog niet af maar onderweg ... . Het avond eten is dagelijks een feest van karbonades, worstjes of octopus. Het leven als een van de vele mannen alleen aan boord hier in de haven begint me te gewennen. 's-Avonds tot laat video kijken uit een geweldadiger genre dan romatisch of klassiek engels kostuum drama. 's-Morgens weer laat, maar nu met opstaan. De klok staat nog op NL tijd, dus ik loop zo ie zo een uur voor op de Portugezen. Ontbijtje in de kuip met ochtend zonnetje. Daarna mijn loop rondje naar de winkel. Het is een grote Super Jumbo met werkelijk alles te koop op electronica, gereedschap, vlees, warme snacks en brood. Onderweg passeer ik dan altijd het beeld van koning Carlos, die me doet denken aan een bevriend zeiler. Voor het aanvullen van de voorraden water, bubbeltjes water en tonic heb ik maar het steekkarretje meegenomen want 18 x1,5 liter past niet in de rugzak. Onderweg kan je niet meer je vertrouwde merken kopen. Zo is het vinden van een goede sinasappelsap nog lastig, inmiddels liggen er 3 "verkeerde" pakken onder de vloer een hele foute was voor de vissen, en houd ik 's-morgens maar bij één kopje "verse" jus.
    Van de week werd ik nog verrast door een bezoekje van vrienden van collega Sophia. Leuk weer even de kuip vol nederlands. Ook zeilers maar nu voor korte stedentrip in Lisabon.
    Carlos, koning met voorliefde voor oceanografie en zeilen

    Hells gate, Boca do Inferno, met rustig weer Af en toe doe ik een langer rondje voor wat bezienswaardigheden. "Boca do Inferno" is een opening in de kust. Met harde wind uit het zuiden zal het hier een spectaculair gezicht zijn van golven die zich de nauwe opening in persen. Maar met rustig weer ziet het er niet zo Inferno achtig uit.
    Terug lopend naar de stad over de Rue de Republica passeer ik het King D.Carlos Sea Museum. Gratis toegang, lang leve de koning ! Zeer de moeite waard. Een deel van de tentoonstelling gaat over de koning als oceanograaf en zijn voorliefde voor maritieme studies. Ook is er aandacht voor het oude Cascais, een rustiek vissersdorp dat met de komst van koningshuizen, rijke lui de inkomsten verschoof van ambachtelijke visvangst naar luxe toeristen vermaak als mode, horeca, architectuur en kunst. Een aantal van de display's zijn in de ik stijl geschreven vanuit het perspectief van de oude vissers. Met foto's, kleding, objecten en uitleg over visvangst geeft dit een mooi beeld van oud Cascais.
    Terug aan boord is het weer verder met de klusjes. De ankerketting krijgt iedere 5 meter een merkteken, gezellig weer een krat er bij ! En nu ik door de schone T-shirts ben de maandag traditie van wasdag hersteld. Hopen dat Ernie wat uitgerust is om de boel op te ruimen als ze morgen terug komt.
    De ankerketting krijgt iedere 5 meter een markering     Maandag wasdag

    ==221010==18:00UTC==Positie:38=41,5N==009=25,2W===casais======================================
    Rustig zeilweer Het was een zeiltocht van ruim 36 uur met mooi weer van Leixoes naar Cascais. Bij aankomst zijn we voor anker gegaan nabij de haven. De volgende morgen ontvingen we een SMSje dat Frank en Marijke van de Sepia op de kade liepen. Dus dat was koffie visitie, lunch en bijkletsen. Omdat Ernie een paar dagen naar Nederland gaat zijn we de haven in gegaan, makkelijk als Erik nog wat klust en boodschappen doet. Naast moeders verjaardag, tandarts en boodschappen als sambal, ketjap, hagelslag gaat Ernie ook kijken voor een nieuwe brandstofopvoerpomp. De inlijn pomp heeft het probleem opgelost maar ergens is nog altijd iets kapot, we verwachten dat het de opvoerpomp is.
    Ernie gaat even naar NL
    Lift in Lisabon    Trammetje op steile helling, Ascensor da Bica
    Mijters van St.Klaas ? Na het wegbrengen van Ernie dompelt Erik zich onder in de toeristische stad Lissabon. Zo ontdekt hij waar St.Klaas zijn mijters bewaart en ziet hij tal van andere mogelijkheden dan lopen om de steile straten van Lisabon te bedwingen. Aan het einde van het slenteren wordt de zoektocht ingezet naar een electrische kookplaat. Nu we toch in de haven liggen is er gelegenheid tot het besparen van gas. De electra is gratis, een waterkoker hebben we al maar een kookplaatje maakt het gebruik van het zeldzame gas overbodig. Het gasflessen systeem in Spanje en Portugal is namenlijk anders dan de 13 kg flessen die wij bij ons hebben van Prima gas.
    Waterkoker en kookplaat om gas te sparen Schone octopus, ingewanden en hele octopus
    Bij het avond eten wordt de nieuwe aanwist gelijk ingezet voor een stoofpot met octopus. Ik kocht bij de supermarkt 800 gr diepgevroren kleine octopus. Er zitten 3 exemplaren in de verpakking, maar ze moeten nog wel schoongemaakt worden. Door de diepvries gaat dat gemakkelijk. Knip het lijf vanaf de staart kant voorzichtig open, niet te diep steken met de schaar, anders zit je in de ingewanden. Doordat de boel bevroren is kunnen de ingewanden en inktzak mooi heel blijven, je haalt ze er als een eitje (midden op foto) uit. Alles even spoelen met water en in hapklare brokjes knippen.
    Mijn stoofpot bestond uit: gefruite ui (1x) en knoflook (4 teentjes), tomaten (4x), paprika (1x), halve winterwortel, aardappel (1x groot). Als kruiden: laurier (5 blaadjes), kruidnagel (1), rode peper (1x), eetlepel gekneusde komijnzaden, kwart bosje verse koriander, zout naar smaak. Kruiden (behalve de koriander) toevoegen terwijl je de uien en knoflook fruit. Daarna de gesneden groente erbij eventueel wat water. Als alles kookt de octopus erbij. Laten garen in circa 45 minuten. Even met de stamper er over om de aardappel fijn te maken, hierdoor wordt de saus dikker. Laatste kwartier de koriander erbij en een halve paprika in stukjes. Eten met stokbrood en een glas rode wijn. De volgende dag is de octopus nog zachter, de hoeveelheden zijn voor circa 3-4 personen.
    stoofschotel octopus


    ==161010==10:00UTC==Positie:40=51,2N==008=46,5W===5Nm=NW=of==Ria=de=Aveiro=============================
    Rio de Douro in Porto Vanaf de haven van Leixoes is er een prima metro (sneltram) verbinding naar Porto. Met wat hulp van een Portugees trekken we uit de automaat 2 retour kaartjes naar het centrum van Porto voor slechts Euro 3,-- p.p. De rit naar Porto duurt ruim 20 minuten, op advies van diezelfde Portugees stappen we uit op het hoogste punt van de stad en dalen al wandelend af naar de Rio de Douro. Onze wandelroute plannen we bij een terrasje waar we denken een groepje Portugese mannen aan de koffie te zien, we zijn niet zo van de toeristische tentjes. Maar nadat we besteld hebben horen we onvervalst Hollands vanaf de tafel naast ons. De 5 mannen zijn ook op vakantie. Of we een foto van hen met de koffie en het water willen maken, anders denkt het thuisfront dat ze alleen voor de Port naar Porto zijn geweest.
    We wandelen langs tal van huizen, kerken, capellen die versiert zijn met blauwe mozaik tegels. Veel gebouwen zijn redelijk opgeknapt maar in het straatbeeld overheersen toch de vervallen en slecht onderhouden huizen.
    Station Porto Porto, op voorgrond de port huizen op achtergrond Porto Knoflook en pepers op de markt in Porto
    Op de overdekte Bolhao markt zijn naast vis en groenten ook verse (levende) konijnen, wilde eend, parelhoen en kippen te koop. In het oude centrum worden de straten smaller en is het lekker koel in de schaduw. De stalen Ponte de Dom Louis I brug steken we op het hoogste niveau over naar de zuid oever van de Rio de Douro om zo bij de Port huizen te komen. We zien beroemde namen van de porthuizen, Sandeman, Kopke en Ca'lem staan. Een volgende rondleiding is pas over ruim een uur, dus gelegenheid voor een maaltijd. In een ernstig lokaal restaurant nemen we voor Euro 4,- het dagmenu: koolsoep, rijst met bruine bonen, dunne biefstuk met gebakken ei. Dit is een goede bodem voor de Port proeverij en het avondeten kunnen we ook overslaan. Bij het porthuis Ca'lem krijgen we, voor 4 euro p.p., een 20 minuten durende rondleiding met uitleg over de verschillende soorten port. De porthandel is nog steeds grotendeels in handen van de Engelsen lezen we in de reisgids. In de 17de eeuw lengde ze de Douro wijn aan met brandewijn om te voorkomen dat hij tijdens het vervoer zuur zou worden. Men ontdekte zo de port, hoe sterker en zoeter de wijn was, hoe beter de smaak werd. Aansluitend op de rondleiding is het proeven (!), een glas witte en rode port. In de toonzaal staan flessen te koop vanaf 5,80 tot 575,- euro. Wij laten het bij de twee glazen ook al was de verleiding groot om een fles te kopen. Op de terugweg zit de port behoorlijk in onze benen, we doen nog wat boodschappen voor de komende dagen. Daarna plannen we onze nonstop zeiltocht naar Lissabon, kletsen nog wat over de SSB en gaan bij tijds te kooi.
    Capela del Almas
    Port proeven bij Ca'lem         Erik en Ernie aan de port     Vaten port

    Inmiddels zijn we al weer een paar uur aan het varen. De motor draait probleemloos en we varen afwisselend op zeil en motor. Er is een rustige wind uit oost die later op de dag naar noord draait en dat blijft zo de komende 48 uur. Het belooft een mooi weer tochtje te worden temperatuur in de 20 graden en blauwe lucht. We gaan naar Cascais, een haven in de monding van de rivier de Taag bij Lissabon. We hopen morgen in de namiddag aan te komen.
    Onderweg gaan we op ons gemak koken, Erik heeft pompoensoep op het menu en Ernie iets met aubergine. Vandaag is ook JOTA (jamboere on the air) en Erik zal proberen wat verbindingen te maken met Scouting stations.

    ==141010==10:00UTC==Positie:41=11,2N==008=42,3W===Lexioes================================
    Spookkrabje met versieringen van wier, gevangen met fuik NEE HE.............. 2,5 uur nadat we, nog steeds motorend, uit Bayona zijn vertrokken houdt de motor er weer mee op. Het is erg stil daarna aan boord, en dat is niet alleen vanwege het verstomde motorgeluid. Ieder voor zich zit even de teleurstelling te verwerken. Gelukkig begint er net een beetje wind te staan en kan er gezeild worden. Erik gaat nog maar eens proberen de motor aan de praat te krijgen. Als het duidelijk is dat dat niet gaat lukken besluiten we niet Viana do Castelo aan te lopen. Deze marina ligt 2 mijl stroomopwaarts aan een rivier en dat is met deze motor problemen geen goed idee. De volgende haven, Povoa de Varzim, heeft een hele korte aanloop en ligt 20 mijl verder.
    De fantastische zeildag wordt helaas bij ons beide nogal overschaduwd door de haperende motor. We roepen de haven op voor assistentie en krijgen via de telefoon, per marifoon werd er helemaal niet gereageerd, te horen dat ze al gesloten zijn. Een zeilboot voor ons heeft onze oproep op de marifoon gehoord en roept ons op. Nadat we ons probleem hebben uitgelegd belooft hij te wachten voor de haven ingang om standby te staan en getweeen varen we uiteindelijk naar binnen.

    Na weer een dag klussen aan de motor besluiten we er een monteur bij te halen omdat het ons niet duidelijk is wat het probleem is. Terwijl we tevergeefs wachten op de monteur krijgen we een invasie van 6 man/vrouw politie en douane aan boord. Alle papieren zijn in orde dus niets aan de hand. Erik is het wachten zat en zet plan B in werking. Op zoek naar een inlijn plunjerpomp. Deze 12 volts pomp zal dan na het groffilter komen en zo voor een continue stroom van diesel in de aanvoerleidingen zorgen. Deze tip kreeg Erik van PA3GZK tijdens het nederlandse maritieme radionetje van 13:00 uur. Niet iets waarmee we de oorzaak vinden, maar dat wel het probleem kan oplossen.
    De volgende dag kunnen we de pomp bij een onderdelen handel ophalen en installeren. Erik verzint nog een eenvoudige schakeling zodat de pomp alleen maar werkt als de motor draait. Een test van 2 uur motor draaien geeft ons genoeg vertrouwen om Povoa de Varzim op motor te verlaten. We motoren naar Leixoes, in totaal heeft de motor dan 6 uur zonder problemen gedraaid.
    Een inlijn pomp lijkt ons motor probleem te verhelpen
    Een rijk versierde drinkplaats Naast de motor perikelen gebeuren er ook genoeg leukere dingen. Zo is Portugal in het naseizoen voor ons een enorme meevaller. De haven prijzen zijn gehalveerd en door het formele karakter van de registraties in de havens sinds Frankrijk levert onze meetbrief zijn waarde dubbel en dwars op. Doorgaans geven we 9,5 meter op als onze lengte, maar de officiele meetbrief vermeldt dat we slechts 8,66 (lengte over de waterlijn) zijn. De Portugezen spreken prima engels wat communicatie makkelijker maakt. De prijzen in de winkels lijken ook laag seizoen. Bij de bakker drinken we, net als de Portugezen, een kopje koffie met lekkere koek en hartige taart we nemen ook een heel wit mee tezamen voor Euro 2,90. Op de overdekte markt met verse groente, vis en vlees genieten we van de keuze die er is. We gaan naar huis met heerlijke barbeque sticks voor op de grillplaat en leren de namen van het fruit in het Portugees van een oudere vrouw. Morgen is er eindelijk weer tijd voor een toeristische uitstap, we gaan naar Porto.
    Bij het blad Zeilen is er tenminste 1 redacteur, nl Hennie ten Dam, die weet dat we vertrokken zijn. We hebben Zeilen al vele keren gevraagd om ons op hun homepage bij van "in voorbereiding" naar "vertrokken" te plaatsen. Tot nu toe is ze dat niet gelukt. Hennie is onlangs ook vertrokken en stuurde ons via de ssb vanaf de Golf van Biskaje een verzoek tot een radionetje. Dagelijks hebben we dat om 22:00 uur nederlandse tijd op 7108 kHz met Nederlandse stations en onderling op 3645 kHz, maar we hebben Hennie nog niet gehoord.
    ==111010==10:00UTC==Positie:41=55,2N==008=57,7W===West=of=Guarda==========================
    Regen en harde wind in Bayona Het slechte weer is voorbij. Harde wind (8-9Bft) en 24 uur regen zorgden er voor dat we ons schuil hielden in de Gabber. Wat kaarten, dobbelen, video kijken (serie Poldark, goed voor 16 uur vermaak), uurtje stroom draaien voor de video, kleine klusjes en we komen de tijd wel door. De ankergrond bij Bayona is fantastisch en we bleven keurig op onze plaats in de ankerbaai. De boten die naar de haven gevlucht waren hadden het slechter hoorden we, met veel geruk aan de landvasten en gepiep en gekraak van de steigers.
    De komst van het goede weer kondigde zich aan met een dubbele regenboog. En het retour van 6 boten uit de haven naar de ankerbaai. Zondags na de storm stonden er nog hoge golven op zee. Voor ons de gelegenheid om een bezoek te brengen aan een opgraving van een Keltisch dorp.
    Na regen komt zonneschijn

    Met de bus konden we vanaf Bayona rechtstreeks naar Guarda. De terug reis zou via Tui en Vigo moeten gaan had de plaatselijke VVV ons verteld omdat via die plaatsen op zondags regelmatiger gereden wordt. Via een heel steil wandelpad bereikten we de opgravingen op Monte Santa Trega. Van de Stella hadden we engels talige folders over de opgravingen gekregen met een wandelpad langs de pas in 1914 ontdekte Keltische stad.
    De stad ligt strategisch boven op de heuvel en heeft uitzicht op de Ria voz do Minho. Zo'n 2200 jaar geleden moeten er rond de 3000 mensen gewoond hebben in deze gemeenschap. De huisjes zijn klein, rond en het idee is dat ze in familie verband bij elkaar staan. Aan de noord kant zijn de meeste huisjes opgegraven, verder op de heuvel zijn ze nog (of weer) overwoekerd door de vegatatie. Het volgen van de route langs de opgravingen, uit heidense tijden, is lastig. Een pad met kruisbeelden dat leidt naar de top van de berg is beter onderhouden om de dwalende op de juiste weg te wijzen.
    Terug in Guarda ontdekken we dat er heel weinig bussen, op zondag, naar Tui en Vigo gaan. We moeten 3,5 uur wachten. Dan maar liften. Uiteindelijk zijn we sneller dan de heenreis retour in Bayona. De eerste lift van een parapenter en daarna van een surfer die zomers werkt als charterschipper. Het uitgespaarde busgeld versnoepen we in een feesttent in Bayona ter ere van "Zapata de Carmen", zurige wijn en een heerlijk stuk vis, Espada.
    Jachtclub van Bayona
    Keltisch dorp op Monte Sante Trega

    Ria Voz do Minho, vanaf Monte Santa Trega

    ==071010==15:30UTC==Positie:42=07,2N==008=50,4W===Bayona================================
    Bootschappen in regenkleding Bootschappen wordt met regen en harde wind minder aangenaam. Bij een lokale chinese winkel kochten we 2 eenvoudige regen pakken die ons moeten beschermen tegen opspattend zeewater (door de golven) en neerdalend water (regen). Om de komende slechtweer periode met voldoende vers eten aan boord door te komen hebben we ingeslagen bij de overdekte markt met lokale groente en bij Eroski supermercado.
    De roeitocht naar het land is met de nieuwe jachthaven in Bayona een stuk langer geworden. Zie rode lijn op foto hieronder, de Gabber ligt in de rode cirkel. Wel worden we steeds vindingrijker. Eergisteren trokken we de bijboot even snel over een van de steigers van de jachthaven om zo bovenwinds van de Gabber en in de luwte van de jachthaven dichterbij te kunnen komen. Vandaag bespaarden we ons een stuk tegenwinds roeien door de bijboot langs de buitenste steiger te slepen.
    Inmiddels zij we weer terug aan boord. De bijboot ligt aan dek vast gesjord, Ernie leest haar zoveelste dikke pil en Erik is een beetje teleurgesteld dat de internet investering voor een tweede keer geen succes heeft. Gisteren was het cappucino drinken bij een kroeg langs de boulevard die met Wifi adverteerde, maar eenmaal aan de cappucino was het Wifi-netwerk niet toegankelijk. Vandaag dronken we een bakkie bij de oude Jachtclub, prima verbinding op het terras. Maar helaas de inlog codes bleven niet bewaard, dus aan boord nog geen internet.
    Visvangen en de fuik leveren nog geen verse vis. Gisteren stonden we gezamenlijk in het donker aan lijntjes te trekken met de nieuwe blinkertjes speciaal voor pijlinktvis. Zelfs de in het water hangende duiklamp kon geen inktvis verlokken om in de fopgarnalen te bijten. Het zal het seizoen wel niet zijn. Ernie herinnerde zich, van een vorig bezoek aan Bayona, dat de locals de een na de andere inktvis het water uittrokken. Zaterdag dan toch maar weer bootschappen voor verse vis op de lokale markt.
    Haven van Bayona in 2010, ankerplaats en roei route

    ==051010==18:30UTC==Positie:42=07,2N==008=50,4W===Bayona================================
    Mooie balkons zijn te vinden in Vigo
    In de bibliotheek van Real Club Nautico Vigo internetten we
    Zondags passeerde er een flinke storm over Ria de Vigo. In de ochtend konden we nog wat wandelen door Vigo, maar 's-middags trokken we ons terug in de bibliotheek van de Real Club Nautico Vigo (RCNV). Eindelijk hadden we wat rust nu de diesel toevoer naar de motor weer gemaakt was. De RCNV is niet zo'n gekke plek om te liggen realiseren we ons nu, bij slecht weer dan. Naast het wat versleten kantoor en douche gebouw is er het statige clubgebouw. Hier is een luxe eetzaal met schappelijke prijzen, dagmenu Euro 8,5 en heerlijke cappucino's voor Euro 1,10. Op de begane vloer staan ping-pong tafels, en aan de overkant is er een overdekt zwembad. Zit allemaal bij het havengeld in ! Wij verkiezen de bibliotheek, een ruime zaal met vele tafeltjes en goede Wifi internet. Leden van de club lezen een krantje, wachten op het weekend diner in de eetzaal, of de mannen spelen domino en de dames bij ons in de zaal leggen een kaartje. Het eten is een familie gebeuren voor jong en oud, de andere activiteiten zijn doorgaands voor de wat ouderen.
    Achter de PC en internet hebben we kontakt met familie en vrienden via Skype en we halen de lange termijn weersverwachtingen binnen. Tussendoor kijken we met de Spanjaarden verbaasd naar de heen en weer zwiepende lantaarnpalen en de hoosbuien die passeren. Voor de komende week ziet het er niet gunstig uit om verder naar het zuiden te komen. We zien de gegevens van een meetboei vlak voor Vigomet golfhoogten van 5,5meter en de ergste wind moet nog komen. Eerst maar eens naar Bayona en of we de zee opgaan zien we daar wel, besluiten we.
    Vandaag hebben we weer eens iets nieuws gedaan namelijk roeien in de regen. We liggen, na een zeer heen en weer smijterige overtocht, sinds gisteren voor anker in de prima beschutte ankerbaai van Bayona. Alles op de motor gevaren want er stond tegenwind en nog weinig wind ook. Ter compensatie stonden er golven die steeds hoger werden naarmate we minder beschutting hadden van de Ria de Vigo en Islas Cies. De volgende storm is op komst en trekt woensdag en donderdag over ons heen. Maar nu staat er ook al een 6 a 7 bft vandaar dat we eerst moed moesten verzamelen om met onze dinghy naar de wal te gaan. Op de terugweg zouden we wind tegen he

    Mariscada a la marinera en hopen aan wal de ingredienten te kunnen kopen. Maar helaas de viswinkels zijn alleen in de ochtend open en de supermarkt is te weinig gesorteerd voor de verschillende schelpdieren die we willen hebben. In de diepvriesafdeling ontdekken we een zak gesorteerde vis, garnalen, kreeftjes en schelpdieren speciaal voor de Paella. Deze avond aten we een heerlijke zelf gemaakte paella. De schelp en garnalen restjes stopt Erik in een fuik om zo morgen hopelijk verse vis/inktvis/krab te hebben. Nog voor we aan het koken konden moesten we natuurlijk wel weer met de bijboot tegen de wind terug naar de Gabber. Inmiddels was de wind aangetrokken en de regen zwaarder. Maar eerst werden we bij Alan en Mary van de Stella aan boord uitgenodigd voor een kop thee. Deze Englse zeilers, die hier in de haven liggen, ontmoeten we al een paar weken op verschillende plaatsen.
    . Fort bij Bayona haven



    Een replica van de Pinta waarmee Columbus Amerika ontdekte ligt in de haven
    Paela voor een paar dagen      De resten van de paela gaan in de fuik

    ==021010==18:30UTC==Positie:42=14,5N==008=43,4W===Vigo================================
    Ons nieuwe groffilter, nu met eigen opvoerpomp



    Jules Verne, plaatste een deel van zijn 2000mijl onder zee in Vigo
    Dag 4 van repareren begint met de motor laten draaien zonder groffilter en wat blijkt na 34 minuten loopt de motor nog. Oorzaak gevonden is onze conclusie, en nu opzoek naar een winkel met oplossing. Na vele omzwervingen en nog meer belevenissen waarbij we hartverwarmende ontmoetingen hebben zijn we nu een geheel nieuw groffilterhuis rijker, met eigen pompje voor snel ontluchten.
    Het begon met de buurman op de haven die wel een winkel wist, we moesten per taxi er naar toe want het was een uurtje lopen en in Spanje sluiten de winkels op zaterdag om 1 uur. De winkel verwees ons buiten op straat door. Een oudere spanjaard hoorde het , zag ons er naar toe rennen, reed achter ons aan, zag ons twijfelen over de juiste weg, stopte en vertelde dat we goed zaten en nog verder door moesten lopen.
    In de winkel een jonge vrouw die van wanten wist en overliep van enthousiasme. Maar hoe zeg je sluitring, slangpilaar of rubber slang in het spaans. No problema, ze wist er wel raad op, we moesten het op de computer in typen en via Google translate ,een vertaal programma, communiseerde we naar hartelust met haar. Ze deed het met een gemak alsof ze een internationale klantenkring had in 39 talen. We kochten een ander type groffilterhuis, helaas hadden ze geen passende slangpilaren. Erik dacht dat onze oude wel over te zetten waren op het nieuwe systeem.
    Terug lopend naar de haven toch nog even vragen bij een andere winkel, altijd handig om reserve te hebben nietwaar. Nee, die had ze ook niet, maar loop maar even mee naar buiten. De overbuurman kan jullie vast wel helpen. De overbuurman blijkt scheepsmotoren te reviseren en vroeg waar we vandaan kwamen. Holanda,, nou dan spreken we verder in het nederlands, kregen we in accentloos en vloeiend nederlands als antwoord, want hij had 14 jaar in Vlissingen gewoond. De aansluitingen van het oude groffilterhuis blijken helemaal niet te passen op het nieuwe huis. Gelukkig helpt de nederlands sprekende spanjaard ons aan goed passende slangpilaren. Verder lopend komen we een Ganees tegen die een vrolijke monoloog over zijn werkzame leven als visser in Europa tegen ons houdt.

    Terug aan boord sluiten we gauw alles aan. Terwijl we de motor laten lopen, om te testen, ruimen we al het gereedschap op en maken we de boot alvast vaar klaar om hier weg te kunnen. Helaas we juichen te vroeg, na 20 minuten houdt de motor er, na een kort sissend geluid, wederom mee op. We kijken elkaar teleurgesteld aan en bespreken weer de hele dieselstroom van tank tot verbrandingskamers. Het sissend geluid klonk als het opvullen van een vacuüm getrokken ruimte. We controleren de ontluchting van de dieseltank, lijkt ook in orde, we kunnen er lucht doorheen blazen. Erik controleert nogmaals het filterhuis en kan dit nog steviger aan draaien. Voor de zekerheid vinden we dat de motor nu een uur moet draaien in plaats van een test van een half uur. Om 19:03 uur is het eindelijk zo ver, de motor heeft zowaar een uur gedraaid !

    Om te vertrekken zijn we te laat. Nu we toch weer moeten blijven liggen, hopen we dat het vannacht stortregent. We liggen pal aan een brede boulevard, na de eerste nacht verzuchtte Ernie vergenoegd dat we nog nooit op zo’n stil plekje hadden gelegen. Daar dacht ze na de tweede nacht geheel anders over. Om elf uur ’s avonds verzamelde zich meer dan honderd jongelui die met gemak het gekakel van een kippenfokkerij overstemde. Wij nog denken dat het om een feestje in de buitenlucht ging ter ere van 1 oktober of zo, maar de derde nacht weten we beter: deze plek is “the place to be” in Vigo als je zo tussen de 15 en 20 jaar bent.
    Best leuk, vinden we aanvankelijk, om zo laat in het jaar elkaar nog op straat te kunnen ontmoeten. Als het om 1 uur nog niet is afgelopen vinden we het iets minder worden. Om 2 uur kijken we elkaar verbaasd aan, om 3 uur schudden we vertwijfeld ons hoofd en om 4 uur hebben we er flink de balen van. We zullen tot 5 uur geduld moeten hebben voor dat het lawaai eindelijk verstomt.
    ’s Ochtends vroeg komen 4 vuilnisophalers van de gemeente om alle rotzooi op te ruimen, uiteindelijk rijden ze met een volle vuilniswagen weg. In de haven loopt het havenpersoneel de lege sterke drank flessen, de plastic zakken en drinkbekertjes uit het water te vissen. Ook hun bootje is snel gevuld met 5 vuilniszakken .
    Ernie hoopt op meer regen vannacht zodat de feestende jeugd weg blijft.

    ==011010==21:30UTC==Positie:42=14,5N==008=43,4W===Vigo================================
    Islas Cies vanaf Alto Principale Bij Islas Cies hebben we een nacht op anker gelegen. Bij aankomst om 3 uur waren we lui en heeft alleen Erik een kleine wandeling gemaakt. Wel hebben we even gezwommen, maar de water temperatuur was niet echt aantrekkelijk met een kleine 18 graden.
    De volgende dag was het blijkbaar einde seizoen voor de Spanjaarden. De veerpont met dagjes mensen kwam niet, dus hadden we het eiland nagenoeg voor ons alleen. Eerst zijn we naar Alto Principale gewandeld, een uitkijkpunt aan de zuidkant van de ankerbaai. Vervolgens werd het een stevige klim naar Alto Cies met de hoogste vuurtoren van het eiland. Op de hellingen staat een eucalyptus bos, deze bomen verliezen continue hun bast en de bodem is dan ook bedekt met verdorde bastresten. Nu snappen we goed hoe de bosbranden van een paar jaar geleden aan de Spaanse kust zo makkelijk om zich heen konden grijpen, genoeg brandstof aanwezig.
    De weersverwachtingen gaven voor de komende dagen wind uit het zuiden. Dan is het niet handig om vast te komen te liggen in een duurdere Portugeese haven. Na anker op zouden we Ria Pontevedra invaren en helemaal aan het einde in ondiep en goed beschut water weer ankeren, om zo nog een paar dagen te genieten van de Spaanse Ria's. Helaas liep het anders.
    Kort na anker op stokte de motor, Erik vervolgens sleutelend in het motorruim en Ernie op fok de beste koers zoekend met de weinige wind die er was. Het groffilter was verstopt, even een nieuwe er in zetten en dan kunnen we verder was de gedachte. Na 5 triomfantelijke minuten dat de klus geklaard was stokte de motor weer. Oeps een rubberen O-ring te veel ondekte Erik, ook zo geklaard. Maar na 5 minuten stokte de motor weer. Beter ontluchten, maar na 10 minuten stokte de motor weer. Enfin na 5 x proberen was het inmiddels 19.15 uur en waren we nog lang niet bij ons einddoel. Dan maar een nood oplossing, het groffilter passeren en diesel niet vanuit de tank, maar vanuit een jerry-can gebruiken. De motor blijft nu wel lopen en zo gaan we de dichts bijzijnde haven in, het wordt Real Club Nautico in Vigo.
    Inmiddels zijn we 3 dagen ontluchten verder: nieuwe filters; onderste 10 liter diesel uit de tank verwijderd (zou vuil kunnen zijn en voor verstoppingen kunnen zorgen); alle slangeinden afgeknipt (de slangklem zou de slang beschadigd kunnen hebben); alle wartels en slangnippels los gemaakt en opnieuw van Loctite voorzien; nieuwe afdichtringen bij de ontluchtboutjes gedaan. Het record van een lopende motor staat op 20 minuten, maar het gemiddelde blijft rond de 10-14 minuten. We klussen dus nog even door al liggende in een dure haven.
    Eucalyptus bos op Islas Cies
    Ankerbaai bij Islas Cies Al het geklus maakt dat we bekenden zijn in het nautisch disctrict van Vigo. Altijd heeft de winkel verder op in de straat het waarschijnlijk wel. De filter specialist herkende ons vandaag als vaste klant en deed nog extra pogingen om onze reserve voorraad fijnfilters aan te vullen, maar helaas niet gelukt. Een zoektocht naar een fietshandel, om een bandenplak setje te kopen waarmee we het rubber van de voetpomp voor het zeewater kunnen lijmen bracht ons in contact met Pisco. Een kleine energieke spanjaard die weinig engels spreekt, maar wel weer russisch. Hij had net gezwommen bij Real Club Nautico toen we hem troffen op de parkeerplaats voor de haven. Een fietszaak ? die wist ie wel, en hij zou ons even brengen, konden we vandaar terug lopen naar de haven. Al kletsend over de motor die niet lopen wil, wordt ook de zoektocht ingezet voor sluitringen. Ruim anderhalf uur later hebben we ook de sluitringen, vele winkels gezien en bedanken we Pisco die ons weer dicht bij de haven afzet. Hebben we toch nog wat mazzel gehad. Ernie en Erik op Islas Cies bij Alto Principale

    ==280910==18:00UTC==Positie:42=25,8N==008=42,1W===Combarro================================
    Marktkraam in Combarro, waar we maisbrood kopen Of we al gewend zijn aan ons nieuwe leven vraagt een vriendin in een mailtje aan ons. Nou zo snel gaat dat niet bij ons. Erik zit nu in de fase dat hij het liefst naar zijn werk zou willen bellen om te vragen of hij Erik Slim even zou kunnen spreken. En Ernie denkt op haar vroegere werkdagen "anders stond ik nu les te geven".
    Op de 25 C die wij nu hier hebben is ze ook jaloers en dat is wel terecht. Alhoewel, als we voor 10 uur ontbijten, wat niet vaak voorkomt, dan doen we dat sinds een paar dagen binnen want de zon begint om 10.30 pas warm genoeg te worden. Vandaag zitten we binnen te ontbijten want we vertrekken zo meteen naar Islas Cies, een nauurreservaat met een prachtige ankerbaai. Islas Cies gaat het overslaan van Ria de Corme en Laxe goed maken denken we. Deze Ria is de eerste Ria na La Coruna en die moet volgens de verhalen ook mooi verlaten en landelijk zijn. Helaas lazen we die verhalen te laat en hebben we hem zodoende overgeslagen. Na Ria de Camarinas, de tweede Ria na La Coruna, zijn de Ria's veel meer bebouwd en de plaatsen toeristischer. Tegen over Combarro in de Ria de Pontevedra, waar we nu liggen, ligt zelfs een heel industriegebied.
    Dus op naar de natuur van Islas Cies om weer eens een lekkere wandeltocht te kunnen maken. Maar nu nog eerst de wal op want we zien net dat er een markt word opgebouwd.

    ==260910==18:00UTC==Positie:42=25,8N==008=42,1W===Combarro================================
    Straatbeeld in Combarro
    Lounge bar BlaBlaBla
    We zijn Ria de Pontevedra tot aan het einde in gevaren en liggen sinds gisteren ten anker tegenover Combarro. Er is een nieuwe jachthaven met een moderne Lounge bar onder de geweldige naam BlaBlaBla. Bij aankomst werden we door een "haven boy", die met speedboot op ons af kwam, verlokt om de haven in te komen, maar die verlokking sloegen we af.
    Het plaatsje is in de jaren zeventig voor een groot deel gerestaureerd en sindsdien van een, vermoedeijk, slapend en rustiek vissersdorpje omgetoverd tot een toeristische bezienswaardigheid. Bij aankomst op zaterdag avond meenden wij een lokale festiviteit mis te lopen omdat we de hele dorpsgemeenschap zagen uitlopen in de richting van ... ? sinds vandaag weten we dat het waarschijnlijk de laatste bus was die de bezoekers weer naar huis bracht.
    De ankerplaats is rustig, heerlijk in ondiep water en goed beschut tegen alle winden. Na de dorpsverkenning en vers brood halen hebben we de rest van de dag lekker geluierd aan boord. In de ochtend nog met het genot van een heerlijk stuk amandeltaart bij de koffie uit de lokale bakkerij. 's-Middags is Erik nog even diesel wezen halen bij de jachthaven en heeft Ernie een derde verf laag op de verdwenen roestplekken gedaan. Straks nog een rustig nachtje achter anker en morgen maar weer eens verder.
    Combarro gezien vanaf de ankerplaats

    ==240910==10:00UTC==Positie:42=45,5N==009=04,1W===Ensenada=de=San=Francisco================================
    Straatbeeld in Muros Ria de Muros heeft meerdere havens en ankerplaatsen. De eerste ankerplaats kiezen we vlak bij het stadje Muros. Hier doen we boodschappen en wandelen wat door het dorpje. Het nachtelijk uitzicht op Muros vanaf de ankerplaats staat op de foto. We willen vanuit deze Ria met de bus naar Santiago de Compostella, bekend van zijn bedevaartstochten. De volgende dag zeilen we op ons gemak achter het fok naar Portosin. Anders dan de naam doet vermoeden is hier wel een haven, wij gaan echter net achter de haven dam voor anker en genieten van het open Wifi netwerk om foto's te kunnen uploaden naar ons Picasa fotoalbum. Pas vroeg de volgende morgen gaan we de haven in en nemen de bus naar Santiago, met overstap in Nioa. Het had zonder overstap gekunt vanaf Muros, maar dan mis je Portosin en Nioa.

    Zicht op Muros vanaf ankerstek bij nacht       Ernie roeit terug naar de Gabber

    Volgens de overlevering liggen in Santiago de Compostella de overblijfselen van apostel Jacob. Deze zijn hier ooit terecht gekomen met een stenen boot is het verhaal. Inmiddels staat er een gigantische kathedraal met de nodige pracht en praal. Zo inmens als de kathedraal zijn ook de mensen massa's. Een groot deel te voet met rugzak, wandelstok en St.Jacobsschelp als teken dat ze de pelgrimstocht lopen, anderen zijn op de fiets bepakt met tassen. De pelgrimstocht is uitgegroeid tot een toeristische sportieve prestatie in een goed geoliede kerkelijke organisatie. Zonder moeite worden de dagelijkse honderden sportieve wandelaars en fietsers opgevangen nabij de kathedraal voor een laatste stempeltje in hun logboek. De bagage kan worden opgeslagen, want je kan de heiligdommen alleen zonder bagage bezoeken.
    We staan de eerste keer met rugzak in de rij, maar worden bij de ingang geweigerd. Dan maar één voor één. Erik gaat als eerste en belandt temidden van een mis met een duizendtal gelovigen die uit volle borst meezingen in de dienst. Op je gemak rondkijken is er niet bij. We leveren onze rugzakken toch maar in bij het depot (2 euro) en sluiten samen weer aan in de rij. Twee grote orgels, vele kapellen en een altaar versierd in barok stijl. Helaas blijft het rijk versierde altaar op afstand door de afzettingen voor toeristen, gelovigen kunnen dichterbij komen. Eenmaal buiten ziet Erik een ingang die naar het altaar leidt en hoopt er zo dichterbij te komen voor wat foto's. Bij het zien van de onafzienbare rij weigert Ernie accuut daar in te gaan staan. Kerken bezichtigen vindt ze al geen inspirerende bezigheid laat staan dat ze er voor in de rij gaat staan. Ze ploft terstond op een van de trappen rondom het plein neer en kijkt hoe Erik tergend langzaam richting ingang schuifelt. Na ruim 1,5 uur mag hij naar binnen en kan hij het bordje "hug the apostel and see the tomb", "omhels de apostel en zie de kist" lezen. Voetje voor voetje schuift hij met de honderden spanjaarden langs de achterkant (!) van het rijk versierde altaar en kan zo het beeld van de apostel Jacob omhelzen, in de kelder is dan nog een rijkversierde zilveren kist met de beenderen van de apostel te bewonderen. Temidden van gelovigen en de bordjes niet fotograferen is het slecht foto's maken. Na 5 minuten is hij weer buiten en een illusie rijker.
    St. Jacobsschelpen wijzen de route voor de pelgrims
    Cathedraal in Santiago de Compostello       kerk mis druk bezocht       Zilveren kist met botten van apostel Jacob


    ==210910==10:00UTC==Positie:42=50,8N==009=25,6W===West=of=Cape=Finistere================================
    Erik vangt weer een geep
    In de haven wordt de congeralen vangst aan land gebracht
    Vanaf onze ankerplaats in Ria de Camarinas, waar we naar toe zijn gegaan vanaf La Coruna, hebben we het land verkend. Toen we met ons bijbootje in de haven aankwamen werd er net een grote vangst van congeralen uitgeladen. De congers worden met lijnen gevangen en aan de hoeveelheid te zien gaat dat nog steeds gemakkelijk. In het dorp kopen we brood, chorizo en een stuk taart voor onderweg. In de richting van Javina gaan we naar de zandstrandjes en het dennebos dat we vanaf de Gabber hebben zien liggen. Bij de strandjes staan douches, zo ontstaat het idee om een douche expeditie met de bijboot te ondernemen als we terug komen van de wandeling. Tijdens siesta tijd komt een man even zwemmen, spoelt zich af bij de douche en gaat weer keurig in de kleren zijn auto in, .. naar kantoor ?
    Terug lopend richting Camarinas zien we op de helling de typische graan opslag hutjes. Deze zijn geheel van steen gemaakt en staan op kunstige pilaren met schotels om te voorkomen dat ongedierte bij de oogst kan. In het buurtschap Mourin staan er tientallen ontdekken we. De kwaliteit van de huizen is erg varierend, van bouwvallen tot keurig moderne goed onderhouden villa's en natuurlijk ook vele nog net niet helemaal af. Ondanks dat de herfst nadert lopen we verder in 25C en strak blauwe lucht langs de heuvels bij de ingang van Ria Camarinas. Her en der tussen het bos staan kleine plots met mais en koolplanten (eeuwig moes). Grappig is te zien dat er hier nog bemest wordt met zeewier dat vanaf de vloedlijn verzameld wordt. Onder de koolplanten ligt zeewier en later op het strand zien we een aantal hopen zeewier liggen.
    In de namiddag zijn we retour in Camarinas, slenteren nog even door soms wat te smalle straten (zie foto) en vullen de proviand weer aan. Aan boord genieten we in de avond zon van een koele sangria en een salade met octopus en sepia, de douche moet nog maar even wachten. Met het binnen halen van de laatste weersverwachting zien we dat er de volgende dag een matige tegenwind van 2 beaufort staat, en we besluiten de volgende dag verder te gaan naar Ria de Muros. De Gabber wordt nog voor de nachtrust zeilklaar gemaakt zodat we vroeg kunnen vertrekken.
    graanopslag huisjes van steen       Eeuwig moes, koolsoort, bemest met zeewier       Zeewier wordt verzameld als tuinbemesting       smalle straat in camarinas


    ==190910==13:00UTC==Positie:43=16,2N==009=07,4W===West=of=Pta=del=Rocundo===================================
    Hoewel we aanvankelijk het idee hadden dat we door de 3 weken vertraging in de problemen zouden komen met het weer, gaat de reis tot nu toe zeer voorspoedig. Het grote voordeel van zo laat in het seizoen vertrekken zijn de lege havens, en in de plaatsen die we aandoen komen we nagenoeg geen buitenlandse toeristen tegen.
    Er zijn ook wat minder leuke dingen te melden maar die hebben niks met ons late vertrek te maken. Zo is de schier oneindige voorraad drop, die we bij vertrek van familie, vrienden en collega's kregen, inmiddels nagenoeg achter de kiesen verdwenen (met mede neming van een van Ernie's vullingen) en de laatste pot pindakaas is vandaag geopend. Daar staat tegenover dat we gisteren een heerlijke mariscadas een soort Fruits de Mer hebben gegeten in een spaans restaurant. Althans, Erik vond het heerlijk en Ernie vond het veel werk met weinig resultaat en een hoop geknoei maar wel een lekkere wijn. De verdeling was dus gauw gemaakt. Erik ziet de maaltijd als een investering. Hij kende alle beestjes en hun leefgebied, dus hij gaat ze proberen te vangen. Nooit geweten dat je ze kon of hoe je ze moest eten/bereiden: krabben, garnalen, alikruiken, venusschelpen, tafelmesheft, inktvis en als bijzonderheid eendemosselen.
    In La Coruna lagen we in een gloednieuwe haven, het personeel moest ook nog een beetje wennen ze vergaten ons namelijk de eerste nacht te laten betalen. Dat vonden wij niet zo erg, eerlijk gezegd vonden wij dat bijzonder fijn. Twee dagen lang hebben we urenlang door La Coruna gelopen en het blijkt een leuke stad te zijn met een oude stadskern. Heel veel parken met onvoorstelbaar veel bankjes, veel stranden en een ontelbare hoeveelheid restaurantjes en barretjes.
    De derde dag werd besteed aan klussen. Erik probeerde een lekkende koppeling van de wc te maken wat helaas niet gelukt is. Ernie heeft de nodige roestplekken onder handen genomen, de eerste laag menie zit er weer op.
    Ernie eet mariscadas

    mariscadas, frut du mer
    De bodyguard gaat een Ria verder       Plaza


    ==160910==11:00UTC==Positie:43=22,0N==008=23,1W===La=Coruna=========================================
    Torre de Hercules, oudste vuurtoren

    Versierde lantaarns van La Coruna
    Weken lang heeft de Torre de Hercules als waypoint in de GPS gestaan. Gisteren tijdens de invaart van de Ria de Coruna kwam hij eindelijk in zicht. De oversteek van de golf kon inderdaad anders dan tijdens de eerste poging. De afgelopen 4 dagen hadden we de wind van achter en zelfs een dag te weinig wind. Onderweg kregen we regelmatig bezoek van dolfijnen die voor de boeg uit zwommen. Een paar keer waren er grote bruinvissen of grienden, zie film, die de Gabber kwamen bezoeken. In het diepe water van de Golf van Biskaje hebben we fonteinen van walvissen gezien, gelukkig bleven die op afstand.
    De Bodyguard van Dennis en Ank was 12 uur voor ons vertrokken uit Camaret sur Mer, zij ontliepen daarmee de windstilte maar kregen meer wind dan hun lief was nabij de Spaanse kust. Bij onze aankomst in La Coruna hadden ze heerlijke tomaten soep als welkom. Vanmorgen gingen ze verder naar het zuiden, via de SSB-zender houden we contact, onze routes zullen elkaar nog wel vaker kruisen. De zender en de radio hobby komen mooi van pas. Naast de weerberichten, en positie rapporten hebben we bijna dagelijks contact met Nederland. En de Spaanse radioamateur EA1URG pikte ons APRS positie baken op 2 meter al 231 km voor de kust op en plaatste ze automatisch op internet, via Skype kregen we een "welkom in Spanje" berichtje.
    We liggen nu in de nieuwe haven bij La Coruna, voorzien van alle luxe zoals douche, internet, zoetwater en 220volt. Om gas te sparen koken we het water met de electrische waterkoker, bellen via Skype met familie en laden weer een filmpje op Youtube. Inmiddels ook ontdekt dat ik een verkeerde link naar een filmpje heb gemaakt, dus hierbij de goede link FILM-2 .
    Vandaag hebben we de stad verkend en morgen gaan we daarmee verder. Er zijn talrijke baaitjes met strandjes rondom de stad, waar nog altijd zon aanbidders en zwemmers te vinden zijn. Een oud trammetje rijdt door de stad en de karateristieke rode lantaarnpalen zijn met kunstige maritieme afbeelding versierd. Het schiereiland, waar Torre de Hercules, op staat is een keurig ingericht wandelgebied met vele beelden en zitjes. Torre de Hercules is de oudste vuurtoren en dateert al uit de Romeinse tijd. Er zijn vele legendes rondom deze plek, een er van is de ontdekking van Ierland door de Galiciers. Ooit zou hun voorman vanaf deze plek een eiland hebben gezien toen hij over de zee uitkeek. Hij organiseerde een expeditie en ontdekte zo Ierland, helaas werd de beste man bij aankomst gedood. Later namen de Galiciers wraak en vestigden zich ook in Ierland. Inderdaad zijn er overeenkomsten in de lokale talen en historische vondsten langs de oud Europeese kusten van Ierland, Engeland, Bretagne en noord-Spanje (Galicie).
    Het weer is hier fantastisch, 23 graden en blauwe lucht. Het zonnetentje dat we van zus Mirjam cadeau kregen voorbij het tuinhuis komt ons nu weer goed van pas.
    De bodyguard gaat een Ria verder       Gabber met zonnetent in haven van La Coruna, september maar 25 graden


    ==140910==11:00UTC==Positie:45=22,4N==007=04,7W===Golf=van=Biskaje=========================================
    Zonsopkomst op de golf van Biskaje

    Windstilte op de golf van Biskaje
    Betelgeuze, Castor, Pollux en Aldebaran, wij weten er inmiddels alles van. Erik wist het al want die zat vroeger bij de sterrenwacht. Ernie kocht een sterrenboekje van Winkler Prins voor vertrek en heeft zich afgelopen nacht prima tijdens haar wacht vermaakt. Er blijken 88 sterrenbeelden te zijn, dan zijn er nog 80 te gaan die ondekt kunnen worden. Erg leuk om mee bezig te zijn. Cassiopeia en Grote Beer waren al bekende maar vannacht zijn daar Dolfijn, Gemini, Voerman, Stier, kleine Beer met de Poolster en eindelijk eens de hele Orion bijgekomen. Regelmatig klettert er eentje naar beneden, dat is gunstig voor de wensenlijst.
    Ter afwisseling, je krijgt namelijk een aardig stijve nek van het sterren kijken, is er het vroegere geleerde spaans waar nodig het stof weer van afgeblazen moet worden. Overdag fungeert Erik als overhoorder met nederlandse zinnen zeggen die Ernie mag vertalen.
    Maandag zaten we in het centrum van een hoge drukgebied en viel de wind geheel weg, dat werd een motordag. We zagen de barometer rustig oplopen tot 1031 en nu (dinsdag) loopt hij weer terug. Gelukkig zeilen we weer, onder een strak blauwe lucht gaan we met 6 knoop recht op La Coruna af, nog 127 Mijl te gaan. Hopelijk kunnen we ons daggemiddelde weer in de buurt brengen van onze planning van 96Nm op een dag. Dan komen we nog bij daglicht aan bij La Coruna. De ETA (estimated time of arrival) staat nu enthousiast op 17:30 uur morgen (woensdag).


    ==120910==14:00UTC==Positie:48=02,2N==005=18,2W===Golf=van=Biskaje=========================================
    We zijn weer vertrokken voor een oversteek van de Golf van Biskaje. Ditmaal zijn de vooruitzichten gunstiger en de wind is uit Noord en Oost. In Camaret sur mer hebben we alle was gedaan en een terrasje gepakt om achter de codes van het "Gratuit Wifi" van de kroeg te komen. Later konden we toen vanaf de Gabber drie filmpjes uploaden op Youtube. Het zijn er twee van de Gabber onderzeil ( FILM-1 , FLM-2 ).
    De derde film is een aflevering van onze serie "Ernie en Erik in het wild" ditmaal geen inheemse hollandse zwijnen (zie 31 juli) maar dolfijnen die de Gabber meerdere keren hebben begeleid. Na complimenten over de langdradigheid van de vorige aflevering door onze Amerikaanse recensente is de filmduur nu aangepast ( FILM-3).
    Onze professies houden we onderweg bij. Erik heeft genoeg electronica en computers om zich heen en kan regelmatig andere zeilers van adviezen en tips voorzien. Ernie mist het samenspelen met leerlingen maar heeft een maatje gevonden in de pluche boomklever die nestelt op de TV.
    Deze morgen ontdekten we dat de gasfles leeg was toen Erik zin had in een kopje koffie. Het is een moeizame klus om op een varende boot een gasfles onderuit de bakskist te toveren en vervolgens de lege weer stormvast op te bergen. Het is gelukt maar Erik heeft geen trek meer in koffie. Later op de dag kregen we bezoek van een groep bruinvissen. Een 10-tal exemplaren van ruim 4-5 meter kwamen even langszij, zie foto.
    Ernie fluit duet met boomklever     Om de gasfles te wisselen moet de bakskist inhoud tijdelijk in de kuip     Enkele bruinvissen van circa 4-5m komen langszijn


    ==100910==09:00UTC==Positie:48=17,1N==004=35,9W===Camaret=sur=mer=========================================
    Na het retourtje continentaalplat grens lekker uit eten bij de Bodyguard





    Barbeque op de cobb in de kuip van de Gabber
    Bij terugkomst in Camaret hebben we in de haven diesel en water getankt, daarna lieten we het anker vallen in de baai die we 2 dagen ervoor verlieten. 's-Avonds konden we aanschuiven bij een maaltijd aan boord van de Bodyguard. We zijn beiden onderweg naar Spanje, maar de afgelopen 3 weken was het er niet van gekomen elkaar te ontmoeten door verschillende vaarplannen en lokale weersomstandigheden. Nu liggen we naast elkaar in de luwte van Pointe du Grand Gouin. Een dag later komen Dennis en Ank (bemanning van de Bodyguard) bij ons in de kuip BBQ-en. De duitse 19-jarige solo zeiler Peter, die ook voor anker ligt, komt even buurten. En deze morgen, om 03:30 uur, gooit een onbekende nederlandse boot zijn anker naast ons uit en krijgt gelijk nachtelijk bezoek van de franse douane.
    Via de wandelroute GR34 hebben we de omgeving verkend. Het pad loopt langs de kust met mooie vergezichten en langs oude verdedigings werken. Na wat zoeken kwamen we ook bij de Menhirs, grote stenen in rijen geplaatst. Ze dateren uit circa 2500 voor onze jaartelling. Vanuit midden 1700 zijn er geschriften die ze nauwkeurig beschrijven, het waren er toen 600. In 1928 is het geheel gerestaureerd en staan de stenen weer rechtop.
    We nemen nu ook de tijd voor wat kleine klusjes. Erik heeft van touwresten mooie ragebollen gemaakt die ons nieuwe zeil moeten beschermen tegen schavielen langs de verstaging. Het is een zeldzaamheid dat Erik een kam in zijn handen heeft en er is enige gelijkenis tussen de ragebollen en zijn kapsel.
    Iedere twaalf uur stroopt een bonte verzameling van scharrelaars langs de laagwater lijn op zoek naar iets eetbaars. Met handschoenen, stokken en haken plukken ze mossels, alikruiken, oesters en joost mag weten wat nog meer van de modderige stenen. Emmertjes en plasticzakken worden gevuld met Fruits du mer  voor de lokale restaurants ?
    Erik maakt ragebollen voor op de verstaging




    Ragebol in de verstaging
    Menhirs in Cameret sur Mer     Rups op plant     Fransen scharrellen een portie fruit du mer bij elkaar


    ==080910==10:00UTC==Positie:48=15,2N==004=48,9W==inloop=Camaret=sur=mer==================================
    Als vertrekker ben je gewoon de daagse dingen te benaderen met vragen als "kan het anders", "kan het beter", "zijn er kansen", "wat zijn de verwachtingen" en "wat worden mijn vooruitzichten". Als er dan beslissingen genomen moeten worden ben je ook bereid het roer volledig om te gooien.
    Zo'n beslissingsmoment tijdens de oversteek van de Golf van Biskaje is het passeren van de "line of no return". Hier daalt de zeebodem van het continentale plat van 150-200m diepte naar oceaan diepte van ruim 3000 meter. Bij slecht weer is het niet raadzaam om deze lijn over te steken, de golven (grondzeeen) zullen verradelijk en hoog zijn. We hadden ruim 24 uur gevaren, de tocht was continu scherp aan de wind en we doken regelmatig diep de golven in. De Meteo Office van Engeland gaf voor de golf een stormwaarschuwing af van ruim 9Bft hoorden we van de Bodyguard over de SSB. De grib files lieten een sterke depressie zien die langs de noord Spaanse kust zou razen. Wij waren op 150Nm genaderd en koersden die kant op. Onderweg zouden we gelukkig minder wind krijgen, maar het zou toch nog ruim 7Bft worden en altijd scherp aan de wind. La Coruna lag op 243Nm, 2 dagen varen en we konden voor anker in de Spaanse Ria's was de verlokking.
    Ten tijde van ons vertrek was deze depressie niet zo diep en waren de verwachtingen tot maximaal 6Bft uit het Westen. De wisselende en tegenvallende meteo berichten gaven ons geen vertrouwen. Inderdaad tijd voor een roer om beslissing. We kunnen ook voor de wind zeilen, we hoeven niet tegen de golven in te rammen en we hebben de tijd voor ons zelf. Onze zeilreis is willen en niet moeten ten slotte. Vanaf dinsdag 11:00 uur varen we weer retour naar Camaret. Later die dag verhoogt de Meteo Office de waarschuwing naar 10-11Bft. We hadden Camaret verlaten zonder de mooie omgeving of het stadje te bekijken, daar gaan we nu de tijd voor nemen.
    Ernie onderweg naar de zonnige Ria's van Spanje


    ==050910==10:00UTC==Positie:48=17,1N==004=33,9W==Camaret=sur=mer============================================
    Cameret sur mer

    Pointe du Grand Gouin, komt uit de mist
    BENG,BENG,BENG, met een rotklap vliegt de geopende rode wijnfles van de heen en weer zwiepende kuiptafel af, ondertussen vrolijk de overgebleven inhoud uitsprenkelend over zijn omgeving. Wij zijn net in de kajuit bezig met de voorbereiding van het avondmaal. Daar vliegen ondertussen ook alle losliggende spullen in het rond. Gelukkig staat het fornuis nog in zijn losse cardanische stand. Als rechtgeaarde beginnende vertrekkers hadden we er even niet aan gedacht dat een ferry richting Brest, weliswaar van een verre afstand, enorme golven veroorzaakt. Die kwamen dwars in en dat maakte het feest kompleet. Hoewel er niks kapot gaat valt er helaas veel minder wijn te consumeren.
    Om 22.30 gingen we, nog moe van de overtocht, slapen. Bij het opstaan was er pot maar dan ook echt potdichte mist om ons heen. Af en toe een motorbootje dat vlakbij uit de mist te voorschijn komt, vissertjes die vroeg in de morgen hun vangst komen controleren. Om 10 uur breekt de zon door en even later zitten we, aan een inmiddels vaststaande kuiptafel, van een engels ontbijt te genieten. Daarna laten we oude tijden herleven, dwz man jaagt (lees vist) en vrouw doet het huishouden.
    Visser haalt netten leeg in de mist

    Erik jaagt voor avondmaal



    ==040910==18:00UTC==Positie:48=17,1N==004=33,9W==Camaret=sur=mer============================================
    mist onderweg in het kanaal

    Yang Ming container schip passeert ons
    Het is dus Camaret sur mer geworden op het meest westelijke puntje van Bretagne in Frankrijk. We liggen voor anker achter een schiereiland dichtbij het dorp en de haven. De afstand tot Spanje is met 100Nm verkleind, dat scheelt een dag varen en we hebben dus ook genoeg aan een kleiner "weather window" (dagen met gunstig weer om te varen). Het is hier heerlijk weer en gelijk na aankomst is Erik snorkelend de ligging van het anker gaan controleren. Helaas lag het op zeegras en later in de middag hebben we dus opnieuw en dichter onder de kust geankerd om beter grip te krijgen.
    Onderweg hebben we een flinke periode in de mist gevaren, gelukkig klaarde het op voor we de shipping lane (vaarroute van de grote schepen) moesten oversteken. De AIS en radar waren prima hulpmiddelen om met vertrouwen door te kunnen varen ondanks het beperkte zicht.
    Het was een beesten bende tijdens de tocht. Meerdere keren hadden we een groep dolfijnen rondom de boot. Overdag mooi om naar te kijken. Maar 's-nachts is een plotseling plonsende en spuitende donkere schaduw nabij de boot een schrik aanjagende gewaarwording. We passeerden een aan de oppervlakte zwemmende Mola mola (zonvis) van circa 1 meter, het was voor het eerst dat we die in het wild zagen. Helaas geen foto. 's-Nachts werd Ernie opgeschrikt door een zwerm van tientallen torren die midden op zee aan boord van de Gabber geland waren. Ze lag met de Ipod in de kuip naar muziek te luisteren en keek naar de sterren hemel toen het draadje van de koptelefoon op haar kin dus zo'n tor bleek te zijn.
    De komende dagen blijven we hier liggen wachten op gunstig weer voor de oversteek naar Spanje. Helaas geen internet dus geen skype.

    dolfijnen zwemmen voor de boeg van de Gabber     invasie van torren midden op het kanaal     Erik gaat zwemmen vanaf de nieuwe zwemtrap


    ==030910==12:00UTC==Positie:49=23,8N==005=23,0W==382Nm=North=of=Spain===============================
    Met een nachtje doorvaren zijn we flink opgeschoten, van Newtown zijn we naar Falmouth gezeild. Eerst dachten we hier een paar dagen te blijven om te wachten op gunstig weer voor de oversteek. Maar na 2 nachtjes op anker zijn we al weer onderweg, naar Spanje of wordt het toch Cameret (Fr) ? De komende dagen zal de wind afnemen en naar zuid (tegen) gaan. Het plan is om dan zeeruimte te winnen en zelf met halve wind naar west te varen. Nadat een korte periode de wind stevig uit zuid heeft doorgestaan, zal ie weer afnemen en naar west draaien. Dan kunnen we onze gewonnen westelijk mijlen prijsgeven en richting Spanje koersen. Helaas geven de nog wisselende weerberichten voor over 4 dagen nu ook harde tegen wind bij aankomst. We gaan via de SSB zender nieuwe weerberichten ophalen en zullen mogelijk de planning aanpassen.
    In Falmouth hebben we de Bodyguard van Dennis en Ank zien binnenkomen. Ze zijn een haven verder op de rivier ingegaan. Via de zender hebben we de laatste dagen een radio rondje met ze en hebben zo kontakt met de Bodyguard, en o.a. PA0WVW, PA3BME, PA3AD, PA3FQX. Het is leuk bekende stemmen vanuit Nederland via de SSB te spreken. We proberen 2x daags QRV (de zender aan) te zijn om 10:00 en 20:00 op 7104kHz en 3645kHz.
    In Falmouth hebben we voor anker gelegen, de Gabber staat in de rode cirkel op de foto. We moesten dus boodschappen doen met de bijboot. Een speciaal deel van de steiger is gereserveerd voor de vele bijbootjes van alle schepen die voor anker liggen. Het lijkt even behelpen maar het is best leuk om al roeiend naar je varende huis te gaan met een bootje vol boodschappen, wij doen dus tegenwoordig booTschappen. Naast het inkopen van de proviand als eten en drinken gingen we ook diesel tanken en maakte Erik nog een roeitrip voor 60 liter drink water.
    de Gabber op anker bij Falmouth

    met de bijboot naar de oever voor proviandering

    Doorkijkje naar het ankergebied vanaf Highstreet


    ==310810==12:00UTC==Positie:50=28,4N==001=58,2E==7Nm=south=of=St=Albans=Head===============================
    Gabber onder zeil in Solent

    Kookboek met recepten van elk land waar we langs komen
    Gisteren zijn we van Brighton naar Newtown (Island of Wight) gezeild. De weersverwachtingen gaven ruim 5 af, dus wij maakten een enthousiaste planning om met stroom mee langs de Needles te flitsen richting Poole. Maar helaas, weinig wind en stroom tegen in de Solent maakten deze planning niet haalbaar. Alles werd weer goed gemaakt door de mooie ankerplaats bij Newtown. Het is een smalle kreek met altijd water in een getijde gebiedje. Bij aankomst werden we verwelkomd door twee zeehonden. Tijdens laagwater was er een concert van verschillende steltlopers op het langzaam droogvallende land. Deze avond had ook de club van solo zeilende oudere mannetjes met kleine, ietwat vieze, zeilbootjes en amper 4pk buitenboord zijn uitstapje in deze baai gepland. Eén voor één schuifelden ze naar binnen tussen de luxe jachten en kruisers.
    Toen ik eind juni stopte met mijn lespraktijk kreeg ik van leerlinge Alinda een notitieschrift. Voorin wenste ze ons een behouden vaart met de opdracht om van elk land een recept op te schrijven. Die opdracht is voor ons een makkie want koken is hier aan boord een geliefde bezigheid. In Belgie nam ik een blaadje uit de supermarkt mee en knipte er 2 recepten uit. Eén daarvan is inmiddels gemaakt en was een succes. Het is een marinade voor kip, voor de liefhebbers hier het recept:
  • 2 eetl. ketchup
  • 1 eetl.ketjap manis
  • 1 theel.balsamicoazijn
  • 1 eetl.honing
  • 1 eetl.mosterd
  • sap en rasp van 1 sinaasappel
    Alles mengen en ik marineerde niet maar deed alles gelijk in een braadzak. Zestig minuten op 200 graden in de oven en we hadden gelijk een heerlijke saus voor bij de aardappelpuree.
    Deze morgen zijn we bij het eerste licht vertrokken om met de laatste stroom mee de Solent te verlaten. De wind blijft oostelijk dus we nemen het ervan en varen een nachtje door richting Falmouth. Inmiddels liggen er al 3 makrelen in de koelkast voor rond borrel tijd. De wind is rustig en er schijnt een verwarmend zonnetje.

  • Voege ochtend in Newtown river      we paseren de Needles


    ==300810==18:00UTC==Positie:50=43,5N==001=24,2E==Newtown=river===============================
    Grijs en regenachtig Engeland, white kliffs of Dover
    Beachy Head, vuurtoren
    Donderdag op vrijdag nacht om 3.30 zijn we vertrokken uit Gravelines met een voorspelling van 5 bft uit het noorden. Uit het noorden klopte maar de 5 werd een 7. Eenmaal buiten de pieren kregen we het nieuwe weerbericht op de marifoon te horen. Calais werd opeens erg aantrekkelijk als nieuw aan te lopen haven. Maar eindelijk een wind waarmee we konden zeilen bracht ons tot inkeer. De shippinglanes waren net hoog aan de wind bezeild. Het werd een heftige en oncomfortabele oversteek maar Gabber deed het fantastisch. We kwamen te laag bij Dover uit, i.p.v. tegen de wind in boksen naar Dover besloten we door te gaan. Om 8 uur 's avonds legden we, 96 mijl verder, aan in Brighton. De white kliffs waren die dag niet white geweest.
    De dagen erna staat de wind met dik 6 uit het westen tegen en we blijven 3 nachten in Brighton liggen. Er is gelegenheid voor boodschappen, radio praatje met de Bodyguard en Jan in Nederland. Op de steiger spreken we Simone van de Colombe. Ook hij is onderweg naar Falmouth als startplaats om de golf van Biskaye over te steken.
    Via Skype hebben we contact met Erik's broer, Ernie d'r ouders en George. Het internet pakken we op de boot op via Wifi van een nabij gelegen pub. 's-Middags waren we daar wat gaan drinken om te achtrhalen hoe hun gratis Wifi netwerk georganiseerd was.
    Erik stelt de computer in voor Wifi op terras
    Ernie skyped met ouders vanaf de boot


    ==240810==18:00UTC==Positie:50=59,1N==002=07,1E==Gravelines===============================================
    Gisteren was het de relatieve stilte voor de storm van vandaag en zijn we weer wat mijlen zuidwaarts gekomen. Tijdens de tocht van Nieuwpoort naar Gravelines hebben we een paar uurtjes geheel op zeil gevaren. Nabij Duinkerken werden we door een zeenimf nog verlokt om de zandbanken op te varen, maar het is haar niet gelukt ons te verleiden. Zie een foto van haar hieronder.
    De pieren van Gravelines komen ruim de zee in en steken niet af tegen de achterliggende lage duinen. De overvloedige lokale watersport gaf ons goede peiling bij het zoeken naar de ingang. Vanaf de pieren is er een lang kanaal dat naar de jachthaven in het Basin de Vauban leidt.
    Precies op hoogwater lagen we tussen de pieren en een uur later in de jachthaven. Ruim binnen de grenzen van veilige invaart die +/- 3 uur rond hoogwater is. Het kanaal en de jachthaven vallen droog, de Gabber ligt tijdens laagwater stevig in de zachte modder. Invaart rond laagwater is zo ie zo niet mogelijk omdat de sluisdeuren van het Basin dicht gaan.
    Aangezet door de overvloed aan folder materiaal over het wereld erfgoed dat Gravelines rijk is hebben we vandaag een stadswandeling gemaakt langs de gerestaureerde vestingswerken. Jammer dat er in het stadje zelf maar weinig historische gebouwen bewaard zijn gebleven. Onze voorraden hebben we weer aangevuld bij de lokale Lidl. We konden geen Wifi oppikken dus vandaar onze afwezigheid op Skype. De komende dagen beloven redelijke wind uit noordelijke richting, een oversteek naar Engeland komt eindelijk in zicht. Voor vertrek moeten we wachten tot de sluis open gaat, helaas is het om 03:00 uur en om 15:00 hoogwater, dat wordt dus erg vroeg op of een dagje uitslapen.
    hoogwater de sluis staat open bij Basin de Vauban
    laagwater, sluis is dicht en draaibrug verkort de weg naar de stad
    Zeenimf nabij Duinkerke      Ernie praat mee met de dames van la conversation      vesting stad Gravelines


    ==240810==18:00UTC==Positie:51=08,6N==002=44,8E==Nieuwpoort===============================================
    Gratis viskoppen bij Birger
    Birger de viswinkel van Nieuwpoort
    De over Europa trekkende lage druk gebieden houden ons vast in Belgie. Om de paar dagen is er een straffe zuidwester wind van 6Bft of meer. In de stiltes voor de storm kunnen we telkens wat mijlen naar het zuiden maken langs de Belgische kust. We houden Belgie aan omdat de havengelden hier goedkoper zijn dan in Engeland. Vanmorgen hebben we een nachtje extra betaald in Nieuwpoort, morgenochtend hopen we met het eerste tij naar Gravelines te varen. Daar wachten we dan weer een passerend lage druk gebied af.
    Na de motor revisie doen nu de havengelden een aanslag op ons budget. We hadden eigenlijk gehoopt rond deze tijd voor anker te liggen in de Spaanse Ria's. Maar mogelijk wordt het wachten tot oktober als het weer stabieler wordt door de intredende noord Europese herfst. Tot die tijd zullen we alle zeilen bij zetten in het spaarzaam leven. Gisteren heeft Erik vissoep gemaakt. Zoals het hoort van viskoppen en file resten. In Nieuwpoort zijn vele viszaken, maar slechts één heeft een continue rij van wachtende klanten. Deelnemend aan locale tradities sloot de bemanning van de Gabber aan in de rij. Eenmaal bij de toonbank belandt vroegen we zonder schaamte om wat viskoppen voor de vissoep. De dame van de winkel keek verbouwereerd, pakte een plastic zak en vulde deze met wat koppen en een file rest. "Anders nog iets ?" "eh nee hoor, wat krijgt u van ons ?" Nog altijd met die verbouwereerde blik in de ogen kregen we de visresten gratis mee.
    We hebben er twee dagen heerlijk van gegeten. Kook de vis met knoflook, uien, laurier en halve citroen tot het van de graat valt. Schep de vis uit de pan en verwijder de graten. Voeg groenten (prei, wortel, aardappel) toe en breng weer aan de kook. Als de wortel gaar is alles door de roerzeef doen. Voor de ware genieters nu wat vis file, mosselen, inktvis, en garnalen toevoegen. Weer aan de kook brengen en eventueel op smaak brengen met zout/visbouillon/peper. Voor serveren half glas droge witte wijn en een beetje congac toevoegen. Wij namen er in knoflook olie geroosterd brood bij.
    Koning Albert monument      Pruimen wassen bij het fontein


    ==220810==18:00UTC==Positie:51=08,6N==002=44,8E==Nieuwpoort===============================================
    Prins Maurits wint de slag bij Nieuwpoort Vandaag zijn we weer wat zuidelijker gevaren. Met het eerste tij mee verlieten we nog voor 07:00 uur de haven van Blankenberge. Op zee stond een bezeild windje dus de motor kon een paar uurtjes uit. Maar later in de tocht kwam de wind weer pal op de kop. Bij het passeren van Oostende was de Zeehond uitgevaren om ons een saluut te geven met zijn brandweerspuiten. Klik op de foto voor de Youtube film. Onderweg had Erik nog tijd om via de SSB zender een paar verbindingen te maken met vuurtorens ter ere van het "Ligthouse weekend". Zo had hij korte gesprekjes met Helgoland, Harwich en Willemstad. Bij de invaart van Nieuwpoort kwamen we Pier tegen, die net aan het uitvaren was. Pier is een oude duikmaat van onze duikclub Nautilus in Utrecht. Voor de middag lagen we al afgemeerd bij de jachtclub van de luchtmacht.
    Het getal 1600 hoort natuurlijk bij Nieuwpoort en de slag tegen de spanjaarden. In de Onze Lieve Vrouwe Kerk hangt een schilderij dat de overgave van de Spanjaarden aan Maurits van Oranje toont. Rondom de kerk was een beelden tentoonstelling met het thema "collectief geheugen". Ondanks de goed bedoelde kunst vonden wij dat we dat maar snel moesten vergeten.
    Nieuwpoort is gebouwd aan de monding van de rivier de IJzer. In een grote kom komen 6 kanalen bij elkaar waarmee het achterland in vroeger dagen voor de scheepvaart ontsloten werd. Tegenwoordig is de zeilsport van groter belang voor deze kustplaats. Wij liggen in één van de talrijke jachthavens met meer dan 1000 boten per stuk.
    Ijzer en kanalen bij Nieuwpoor    Blusschip Zeehond geeft ons een saluut

    ==210810==18:00UTC==Positie:51=18,9N==003=05,6E==Blankenberge===CORRECTIE================================ ==210810==18:00UTC==Positie:51=37,0N==003=40,9E==Roompot===============================================
    Mosselen eten in Belgie, traditie aan boord van onze boot
    Multifocale zonnebril, prima budget alternatief
    “Waar laten we al die spullen” vroegen wij ons bij het beladen van de boot af. De punt werd steeds maar voller en voller. Inmiddels zijn we wijzer geworden. Vandaag hebben we iemand van de haven van Blankenberge blij gemaakt met onze oude set zeilen. Zijn zeilmaatje tipte ons dat hij er o.a. rugzakken en dekzeilen van maakt en dat hij het materiaal goed kon gebruiken. Dus binnenkort in het assortiment van H2E-design-sails-art souveniers van de Gabber.
    In verband met een betere gewichtsverdeling over de boot gaf Olav ons de tip om de lege jerrycans (aan boord voor langere oversteken of om water te halen als je voor anker ligt) in de punt te leggen en de zwaardere spullen in de achterbakskist. Nu het gewicht in de boot verminderd is en efficienter verdeeld hopen we minder geremd te worden door de golven met al die tegenwind.
    De douane is nogal actief dit jaar, van een andere zeiler hoorden we dat hij in zijn vakantie tot 3 keer toe controle heeft gehad. Inmiddels zijn ze ook bij ons, in Zeeland, aan boord geweest. Een echte zeebrief van hare majesteit was voldoende om geen verdere inspecties naar rode diesel, te veel aan drank, sigaretten of vleeswaren te ondergaan. Roompot is immers een buitengrens van de Europese Unie !
    Dankzij mij (Ernie) zijn we, onderweg naar Blankenberge, onze grote ronde fender kwijt geraakt. Ik had er nog een extra knoop opgelegd maar hij zag het toch niet zitten om bij ons te blijven. Een nieuwe was gelukkig snel gekocht maar wel voor 52 euro en da’s toch “zonde geld”. Maar gelukkig zijn we verder erg zuinig, zie de foto van onze bespaartip voor de multi-focale zonnebril.
    Onze belgische mossel eet traditie hebben we gelijk in stand gehouden en heerlijk in het zonnetje zitten smullen.

    ==190810==18:00UTC==Positie:51=37,0N==003=40,9E==Roompot===============================================
    Maandags was het weer afscheid nemen. Ma Slim en Jos kwamen langs en 's-avonds hadden we aan boord van de Togo met Rob en Josje een gezellige avond. Ons geplande vertrek op dinsdag ochtend vroeg hebben we door de straffe ZW-wind en vele regen maar met een dag uitgesteld. Bij Maritiem konden we slagen voor de lijn en speciale katrollen voor ons zeeanker. Dinsdag hebben we besteed aan het uitpuzzelen hoe het zeeanker het beste kan worden uitgezet en waar dan de lijnen lopen. We zijn er gerust op dat we weer wat moois hebben aangeschaft en lang overdacht wat we eigenlijk nooit willen gebruiken. Een zeeanker zet je namenlijk uit op de oceaan als er een storm over je heen trekt met wind boven de 8-9 Bft en er zeilend niets meer te doen valt.
    Woensdag hadden we een zware tocht op de motor tegen de wind en een paar uur scherp aan de wind zeilend naar Roompot, de ingang van de Oosterschelde. Hier rusten we een dagje uit. De wind zal de komende dagen afnemen en de zeegang ook, dat zijn betere omstandigheden om verder te komen. In de middag komt de Ritme binnen varen van een vakantie langs de Engelse oostkust. Zij kennen de Gabber nog van hun wereldreis. In zuid- Afrika zette Vera tijdens Sinterklaas haar schoen bij de toen nog echte hout kachel in de Gabber van Henk en Antje. Olav sponsert ons door de overname van een pak yoghurt tegen 4x de inkoopsprijs.
    Rob en Erik aan boord van Togo
    De bemanning van de Ritme zwaait ons uit

    ==150810==18:00UTC==Positie:52=05,9N==004=16,2E==Scheveningen===============================================
    UItzwaaien in IJmuiden
    Foppe langs Noordzeekanaal
    Als je om vertrekker te zijn moet worden uitgezwaaid dan is de Gabber heel erg vertrokken. In Eembrugge, strand Nulde, Lelystad, langs Noordzeekanaal, IJmuiden en nu in Scheveningen worden we uitgezwaaid. Keer op keer nemen we afscheid van familie en vrienden terwijl de reis maar langzaam vordert.
    Gisteren hadden we onze eerste zeiltocht van het jaar van IJmuiden naar Scheveningen. Onderweg genoten we van een zelfgemaakt taartje van neefje Sem (6 jaar). Om de motor goed te testen stond deze nog wat uurtjes bij. Jaques, de monteur uit Nijkerk, was zaterdag 's-morgens nog druk geweest om een nieuwe verstuiver te organiseren om een diesel lekkage te verhelpen. Op zee ontdekten we nu lekkage op de aanvoerleiding. Na telefonisch overleg heeft Erik de leidingen vanmorgen los gemaakt, schoongemaakt en opnieuw vastgedraaid. Na 1,5 motoren in de haven lijkt het er op dat nu ook de motor klaar is voor vertrek.
    Bij aankomst in Scheveningen werden we opgewacht door Bert en Ineke die aan boord van de Togo waren, even later kwamen ook moeder Slim en Piet en Trudy. We liggen nu voorzien van alle luxe langszij van de Togo, een voor charters ingerichte haringtrawler van neef Rob. De harde noord-oosten wind, goed voor mijlen maken naar het zuiden laten we aan ons voorbij trekken. We krijgen nog bezoek en hopen morgen een 100m dynamische lijn te kopen voor het zeeanker. Dinsdag gaan we weer verder met vertrekken.
    Onze vertraging zorgt voor bijzondere omstandigheden en contacten. Zo is de Aquarius die we onderweg zouden ontmoeten in Engeland inmiddels al weer terug van vakantie. Er waren ideeen dat de Flux met ons zou opvaren in de omgeving van Zeeland, maar die is inmiddels al weer naar de Waddenzee gevaren. Van familie, vrienden, collega, en relatief onbekenden ontvangen we opbeurende mailtjes. Zelfs van Alishan die lang geleden vertrok en de Gabber kennen uit Nieuw Zeeland.
    Op zee eten we een taartje gemaakt door Sem     Gabber afgemeerd naast de Togo     Moeders Slim met twee zonen

    ==110810==18:00UTC==Positie:52=29,9N==005=24,5E==Lelystadhaven===============================================
    Beukenbos
    Loes en Bert op visite
    Onze dagen in Strand Nulde zijn voorbij, geen boswandelingen of "troost"-bezoek. Het vierde bemanningslid werd maandag weer aan boord gehezen en dinsdag aangesloten op alle slangen en losse snoertjes. Om een uur of 3 's-middags kon er een eerste proefstart gemaakt worden. Dat hadden we nog niet eerder gezien en gehoord. Het stationair toerental had weer de fabrieksinstellingen en dat is aanzienlijk lager dan we gewend waren. Het geluid van de motor en de bijgeluiden van de boot zijn een stuk minder. De motor heeft ook een nieuwe verflaag gekregen en ruikt als nieuw.
    Vandaag en morgen moeten we veel motoren om de eerste service beurt, het natrekken van de kop, ook nog in Nederland te doen. De volgorde van de moeren die moeten worden aangedraaid kunnen we terug vinden in de aantekeningen die Henk (vorige eigenaar) voor ons achter liet. Tijdens de ruim 12 uur motoren van deze dag kwam de temperatuur niet boven de 80 Celcius, dat is zoals het hoort maar wel nieuw voor ons. Morgen gaan we door naar Pampushaven, daarna een lange tocht naar zee.
    Onze Bukh als herboren retour van de rivisie
    ==040810==18:00UTC==Positie:52=16,2N==005=32,1E==strand=Nulde===============================================
    Onze Bukh op de tafel van de monteur
    Scheurtje in de cilinder kop
    We maken van de nood maar een deugd en klussen verder aan de Gabber. Ernie geeft de anti-slip stukken een nieuwe verflaag en werkt de kleine roestplekjes bij. Nu de motor gedemonteerd is verbeteren we ook de koppeling tussen schroefas en keerkoppeling. We hebben altijd een starre, metaal op metaal, verbinding gehad. Maar een flexibele koppeling is beter, deze voorkomt trillingen en is minder kritisch ten aanzien van het uitlijnen. Om deze koppeling te kunnen gebruiken moet de schroefas ingekort worden.
    Erik neemt bij MMA motoren revisie een kijkje bij de werkzaamheden rondom onze Bukh. Ons motorblok ligt in vele onderdelen verspreid over een van de werktafels. Alles is keurig schoon en glimt weer als nieuw. Alle nieuwe onderdelen zijn gearriveerd evenals een uitgebreide set van pakkingen. In de oude cilinderkop zijn de scheurtjes duidelijk zichtbaar en ook de oude cilinderbuizen en cilinders hebben duidelijke slijtage sporen. Het is maar goed dat we deze revisie laten uitvoeren. Het gehele binnenwerk van de motor wordt vernieuwd en dat geeft toch wel een prettig gevoel.
    Ernie schildert nieuwe antislip laag
    Erik kort de schroefas in
    De Gabber staat bekend om zijn alternatieve aanpassingen en het gebruik van niet originele onderdelen. De schroefasflens lijkt er een die niet bedoeld is voor onze diameter schroefas van 30mm. In de as zijn uitkepingen gemaakt om de knelbouten ruimte te geven. Gelukkig is in de omgeving van Strand Nulde alles te koop op het gebied van scheepsmotoren. Bij Dintra tansmissies kopen we een flexibele koppeling en bij gebrek aan een Bukh schroefasflens kopen we er een van Yanmar voor 30mm. De schroefasflens kunnen we bij een werkplaats in Putten om laten bouwen tot de maatvoering van Bukh, daarmee houden we de Gabber traditie in stand.
    De oude schroefasflens    De kale schroefas met inkepingen    De nieuwe schroefasflens


    ==310710==18:00UTC==Positie:52=16,2N==005=32,1E==strand=Nulde===============================================
    Ernie heeft gisteren voor het eerst een taart gebakken in de nieuwe oven. Het werd een ricotta taart: eerst 150gr suiker en 2 sinaasappels in dunne plakjes met weinig water 15 minuten zachtjes koken - vervolgens uit laten lekken en de sinaasappels af laten koelen; daarna 500gr ricotta, 250gr suiker, 6 eieren, de rasp van één sinasappel goed door elkaar kloppen met een garde - dit mengsel in een springvorm van 24cm gedurende 50 minuten op 200 C bakken. Om inzakken te voorkomen laten afkoelen in de oven. Als de taart afgekoeld is deze bedekken met de gekookte plakjes sinaasappel. Joop en Erik lieten het zich goed smaken als toetje en bij de koffie.
    Op de haven is het goed snoeken vangen. De kinderen van de restaurant eigenaar snoekeren met een grote namaak lokvis en hebben regelmatig beet. De havenmeester moet er dan beschermd met een zware handschoen en tang aan te pas komen om de snoek te bevrijden en weer terug te zetten terwijl moeders foto's maakt van de vangst.
    Tijdens een verkenning van het achterland van "strand Nulde" zagen we een weiland vol met het inmiddels zeldzame runderras Lakenvelders. De dorpen Ermelo, Putten en Nijkerk zijn dichtbij voor boodschappen en uitjes. De benzinepomp op loop afstand heeft dagelijks vers brood en is rijk gesorteerd met koek, cake en camping eten.
    Vandaag maakten we een boswandeling en hadden naar enig speurwerk door Erik een ontmoeting met wilde zwijnen. voor Youtube maakten we een mini aflevering van "Marc Marie in 't Wild", klik op de foto van het zwijn voor onze film.
    Ricotta taart uit eigen oven
    Joop en Erik wachten op de koffie
    In de haven is het goed snoeken    Lakenvelder runderen in het veld    We spelen een scene van Marc Marie in 't Wild tijdens een ontmoeting met 2 wilde zwijnen in bossen van Ermelo


    ==290710==18:00UTC==Positie:52=16,2N==005=32,1E==strand=Nulde===============================================
    Ernie schildert op anders moeilijk bereikbare plekken Terwijl de motor een grondige revisie krijgt werken wij aan het korter maken van de klussenlijst. Het reddingsvlot is zeewaardig geborgd, spatzeilen zijn op maat gemaakt, lijnen voor de bomen zijn opnieuw geplaatst, watervoorraden ingeslagen, koelkast aan bakskistzijde afgetimmerd, schroefasvet voorraden verdeeld, kastje rondom zender geplaatst, grabbag aangevuld, interkoeler ontkalkt, etc....etc...
    Ernie gebruikt de ruimte in het motorruim om te kunnen schilderen op de lastig bereikbare plaatsen onder het aanrecht en achter de motor. Ook hebben we nu eindelijk gelegenheid om de naam van de boot op de boeg te plakken. Hiervoor bestelden we plakletters via internet bij plakletters.nl. Het zijn robuuste letters van 15cm hoogte, hopelijk roept de sluis ons voortaan bij de naam inplaats van "die blauwe zeilboot". Op de achterzijde staat in zuinig kleine letters het land van herkomst. Door het poetswerk vooraf aan het schilderen spiegelt de spiegel Ernie in de bijboot tijdens het fotograferen.
    De reparatie van de motor is een flinke aanslag op het budget. Ruim 5 maanden leefgeld gaan op aan het weer fit maken van ons vierde bemanningslid. De oververhitting in voorgaande jaren heeft een scheurtje in de kop achtergelaten zodat een face-lift (nieuwe kop) nodig is. En als we dan toch nieuwe cilinderbuizen krijgen dan ook maar nieuwe zuigers. Helaas is Bukh dan een degelijk maar duur merk. De monteur en werkplaats verbazen zich met ons over de prijzen. Een Bukh motor is ruim twee keer duurder dan een ander merk !
    Holland, zuinig klein op de spiegel     Naam sticker op de boeg    

    ==220710==18:00UTC==Positie:52=16,2N==005=32,1E==strand=Nulde===============================================
    Sjaak, de monteur, komt uit vervlogen tijden, de inquisitie of Franse revolutie. De woorden "verbranden" en "kopje er af" blijven nagonzen in mijn gedachten als hij de opties voor ons vierde bemanningslid bespreekt. Ondanks zijn opgewektheid en aanpakkers mentaliteit, meldt Sjaak dat hij mensen altijd verdrietig maakt met zijn nieuws. Het was natuurlijk wat naief van ons om te denken dat we zonder een check-up van de motor aan de reis konden beginnen. In het verleden is de motor een paar keer warm gelopen, maar altijd met een duidelijk oorzaak die dan ook verholpen werd; ontkalken interkoeler, nieuwe koelvloeistofpomp, nieuw expansie vat, grotere waterpomp. Dat ons regelmatig heethoofdig bemanningslid een post-traumatisch syndroom aan deze ervaringen heeft overgehouden hebben we jaren ontkend.
    Onze Bukh heeft krassen in het diepste van zijn wezen en moet in therapie. De inwendige sporen werden zichtbaar nadat het "kopje eraf" was. Lekplekken in de koppakking, verkleurde kleppen, aangekoekte koelleidingen, krassen in een cilinderbuis. De hoogste tijd voor een grondige service beurt. Na dit teleurstellende nieuws van dinsdag avond verwerkt te hebben gingen we woensdag aan de slag om de motor klaar te maken voor transport. Alle leidingen, bouten, moeren en electra draden maakten we los, zodat Sjaak gelijk de motor eruit kon takelen. Dat was nog even puzzelen, maar met slechts het verwijderen van het kompas pastte onze Bukh door de kajuitdeur. De komende week wordt hij opgeknapt in de werkplaats. Wij besteden onze tijd aan het schoonmaken onder de motor, waar we nu ook gemakkelijk kunnen schilderen.
    Toch wel verleidelijk zoveel bergruimte extra zonder motor en we hoeven dan ook geen diesel meer mee te nemen.
    Motorruim leeg maar erg vies
    Gabber wordt naar de hijskraan gesleept     Motor wordt er uit getakeld     Cilinder met krassen

    ==200710==18:00UTC==Positie:52=16,4N==005=32,0E==strand=Nulde===============================================
    Gabber aan steiger van stoomgemaal Reinaut Dat de vrijheid bevochten moet worden en het zeilers bestaan zijn tegen slagen kent waren we voor gewaargeschuwd. Menig voorganger van ons heeft reparatie werk onderweg en moet dan in onbekende havens, in vreemde talen hopen dat "mañana" morgen betekent om zijn reis voort te kunnen zetten. Met Eembrugge nog geen 20km achter ons zet Erik het grootzeil op. Van het nog stugge nieuwe zeil blijft een plooi haken achter een kikker en Erik trekt er een scheurtje in. Inmiddels ligt het zeil bij de maker in Lelystad.
    Een monteur stelde ons vorig jaar gerust dat de motor een beetje zweet (weinig olie lekt op de pakkingen) toen we onze reisplannen bespraken en zorgen uitte over de olie sporen die we het laatste seizoen vonden. Onze bijna 30 jaar oude Bukh dieselmotor heeft ons nimmer in de steek gelaten. Gisteren moterden we zonder problemen de randmeren over naar Lelystad. Nu was het gisteren echt zweet weer, maar een 0,5 liter olie op een simpel stukje varen is niet het verbruik waar we op gerekend hadden met het beladen van de boot. We zijn nu onderweg naar een monteur voor een nieuwe koppakking en een kritsche blik op wat nog meer nodig is.
    Gelukkig kan alles in het Nederlands, en hebben we betrouwbare referenties over de vaklui. Ons vertrek uit Nederland is weer verschoven naar "mañana". Omdat we geen vaste planning hebben voor de komende jaren is er voor ons niets aan de hand, een zeiler kijkt niet op een dagje meer of later. Er is genoeg te doen aan boord en op Strand Nulde zijn we ook nog nooit geweest.
    Gisteravond waren we voor anker in Lelystad en hadden een gezellig weerzien met onze havenbuurtjes uit Eembrugge. Op de andere foto's hieronder het stoomgemaal Reinout waar we eergisteren langs de steiger lagen. Het gemaal dateert uit 1883 en was in gebruik tot 1963. Het was zelf de opvolger van een windmolen gemaal en is inmiddels vervangen door een electrische uitvoering. Het gebouwen complex is in gebruik als bezoekers centrum. Dankzij onder andere deze bemaling heeft het polderland van Arkenheem droge voeten.
    Avond eten bij Joop en Ria van de Kuch     3 generaties gemalen in Arkenheem

    stoom gemaal Reinaut     Arkenheem polder, de hoge waterstand belemmerd bomen groei

    ==180710==18:00UTC==Positie:52=15,2N==005=26,3E==Nijkerker=gemaal===============================================
    Na een volle week hard klussen is de Gabber eindelijk vertrokken. De familie was aanwezig voor het uitzwaaien en kon de laatste nieuwtjes zien. De vaste zwemtrap is gemonteerd en we zijn een kuiptafel rijker ook zijn de laatste spulletjes uitgesorteerd van wat mee gaat en achterblijft in de opslag of in "de doos voor wie het gebruiken kan". We gaan op pad met een dubbele set zeilen, vele reserve onderdelen, honderden meters voor als het nodig is en 10-tallen extra katrollen, harpjes, D-sluitingen, leuvers, zeilringen, schroeven, moertjes, boutjes en draadjes. Op de valreep werden nog twee 10 liter duikflessen aan boord gesjord en de geplande 7mm duikpakken vervangen door 3mm tropen pakjes. Omwille van "self supporting" kunnen zijn is de punt van de boot nu een berghok. We hebben zelfs een Cobb en elektische vliegenmepper ! De watervoorraad is uitgebreid met 100 liter met dank aan Joop voor het timmerwerk en Jos voor het nautische speleo. In de bakskist is de voorraad diesel verdubbeld door het vullen van de jerry-cans. We hebben nu een totaal voorraad van 190 liter, goed voor ruim 650Nm motoren.
    De eerste vaardag eindigde bij de Nijkerkergemaal, morgenvroeg weer verder, later in de week bij IJmuiden linksaf en een stop over in Schevingnen en dan verder zuid tot de boter smelt.
    Proost op een behouden vaart
    Uitzwaiers in Eembrugge


    ==100710==18:00UTC==Positie:52=16,9N==005=09,9E==Bussum==================================================
    Ernie schildert onderwater schip met biocides Ernie schildert de laatste plekjes bij Het vertrek van de Gabber is met een week uitgesteld. We zijn druk met het beladen van de boot en de keuzes over welke reserve onderdelen we mee zullen nemen en wat niet. Daarnaast is er ook nog een rijbewijs dat vernieuwd moet worden en een derde rabies vaccinatie. De nieuwe datum is 17 juli.
    De afgelopen 2 weken is er weer veel gebeurd. Warren en Maria van Nightfly hielpen tijdens een gezellig en inspirerend weerzien met het plaatsen van de Aries windvaan en de tangram puzzel voor een nieuw plekje voor het reddingsvlot. Het reddingsvlot zit nu op de hekrailing en houdt zo hopelijk ook nog achterin komende golven tegen. Die morgen was smederij Brouwer al langs geweest voor een vaste achterrailing en het opmeten van de zwemtrap. Smederij Brouwer had al eerder prachtig werk geleverd met het nabouwen van ons koelvloeistof expansie vat in RVS. En ook nu was de constructie van een zwemtrap weer een kleine uitdaging met voor ons groot resultaat. Terwijl de boot op de kant stond werden de anodes vervangen, de verstopte zoutwaterkraan ontstopt en schilderde Ernie het onderwaterschip. Een bezoek van het waterschap Eemvallei met vragen over biocides was een korte onderbreking in het doorwerken. Natuurlijk smeerden we iets giftigs op het onderwaterschip om te voorkomen dat het aangroeid met allerlei narigheid, maar de naam Interspeed 340 was onbekend voor ze.
    Met de mast naar beneden was er gelegenheid om eenvoudig het toplicht te vervangen door een ledlamp. Een energie bezuiniging van 75%. De bedrading kwam nu ook voor het eerst in zicht. Helaas was de isolatie van de draden bij de mastvoet grotendeels verweekt tot een slijmerige massa. Een plastic waterslang, aangebracht als bescherming tegen mechanische slijtage, is vermoedelijk de boosdoener. Weer een klusje erbij.
    Donderdag was tuigerij de Groot er voor nieuwe verstaging. De RVS-draden die de mast overeind houden waren 12 jaar oud en hadden Gabber al de halve wereld overgebracht. Verzekeringen willen de tuigage om de 15 jaar vervangen hebben, dus deze klus konden we beter niet uitstellen.
    Helaas konden we de Eem nog niet afvaren maar "vertrokken zijn" is ook een gemoedstoestand en in dat geval zeker op ons van toepassing. Ook leerden we van de Nightfly de ware betekenis van het spaanse "mañana", vele noorderlingen verwachten dat het "morgen" is, maar feitelijk betekent het "niet vandaag". Kortom de Gabber vertrekt "mañana" zullen we maar zeggen, klinkt het dichtbij maar duurt het toch nog even.
    electra draden opgelost door weekmaker ? zwemtrap gemaakt door Smederij Brouwer te Eemnes tuigers van M. de Groot aan het werk Nieuwe led lamp in toplicht


    ==300610==18:00UTC==Positie:52==20,194N==005=14,81E==Waterland==================================================
    Dit weekend was de volledige bemanning van de Gabber naar Denemarken. De belangrijkste stuurman had een verwenweekend verdiend. Met een leeftijd van 28 jaar en vermoedelijk slechts 2 serieuze service beurten was onze Aries windvaan aan een onderhoudsbeurt toe. Peter Mathiessen, van Aries Denmark , was onder de indruk van de keurige staat van onderhoud en de weinige noodreparaties die hij kon vinden. Peter maakt nog altijd nieuwe Aries windvanen naar het originele model van Nick Franklin. De hele windvaan is uit elkaar gehaald en kleine onderdelen zijn waar nodig vervangen. Alles loopt nu weer soepel en de constructie is vrij van corrosie. Aluminium-RVS en staal zijn nu eenmaal geen vriendjes in zoutwater.
    De Aries heeft ons goede diensten bewezen tijdens de afgelopen 8 jaar. Het apparaat houdt de boot geheel mechanisch op een vaste koers ten opzichte van de wind. Hierdoor hebben wij de handen vrij voor: navigeren, koken, eten, boekje lezen, vis vangen, etc.... Het is een volwaardig derde bemanningslid op onze Gabber. Het mooie is dat ie niet eet, niet drinkt, altijd wakker is en geen stroom verbruikt.
    Hoe fragiel de rest van de bemanning is bleek maar weer bij de GG&GD deze weken. Ons vaccinatie boekje heeft inmiddels meer stempels dan ons monsterboekje of paspoort. We zien het maar als een diepte investering in onze gezondheid. Samen met de inentingen van vorig jaar hebben we 15 injecties gehad (gele koorts, thypus, hersenvliesontsteking, rabies (3x), hepatitis A (3x), hepatitis B (3x), difterie-poliotetanus, TBC (2x) om gezond te blijven. De boord apotheek is uitgebreid met een bonte verzameling aan pillen, zalfjes en verbandmiddelen. Een dokter is op afstand beschikbaar via de Radio Medische Dienst, maar een apotheek is lastig te vinden op open zee, dus daarom nemen we van alles mee.
    Aries werkplaats
    ==170610==18:00UTC==Positie:52==20,194N==005=14,81E==Waterland==================================================
    Zondag's hadden we een gezellig weerzien met familie en vrienden. Velen hadden de vernieuwde Gabber nog niet gezien. Omdat de Gabber te klein is voor al het bezoek hadden we op het haventerrein een provisorisch onderkomen en wat tafels georganiseerd. Ook vroegen we om eigen stoelen mee te nemen. Het was een gezellig weerzien met ruim 60 gasten die onderling ook het nodige bij te praten hadden.
    Gelukkig hadden we hulp van de bemanning van de Kuch. Want hoe organiseer je koffie en lunch voor al die mensen vanuit een 31 voeter. Iedereen was vol lof over de aanpassingen: extra kastruimte, uitklapbare kajuittafel, gasfornuis met oven, koelkast, zonnepanelen, lichtere kleuren in het interieur en nieuwe bekleding. We deelden entousiasme, zorg en spanning over onze reisplannen. De dag was een combinatie van weerzien, afscheidnemen en ontmoetingen plannen. Wandelaars komen naar de Cape Verden, rugzaktoeristen naar Marocco en zelfs in Suriname en Argentie zullen we weer bekenden ontmoeten. Op de vraag hoe de rolverdeling aan boord is gaven onze T-shirts antwoord, zie foto hiernaast.
    Komende weken gaan de voorbereidingen in volle omvang door: nieuwe verstaging, vaste hekrailing lassen, aluminium anaodes vervangen voor zink-anaodes, laatste inentingen, malaria pillen inslaan, onderwaterschip verven. En oh ja ook nog even een rondje zeilen met de nieuwe zeilen.
    T-shirt en rolverdeling
    Leger tent via Joop van oud Nautiliaan Bijpraten en weerzien Bijpraten en weerzien
    Bijpraten en weerzien Noodpakket met ventilator voor windstilte Weerzien en afscheid


    ==20052010==18:00UTC==Positie:52==20,194N==005=14,81E==Waterland==================================================
    Het is al bijna 9 jaar geleden dat we "uit de kast kwamen" als "vertrekker". Enthousiast schreef ik op een forum voor vertrekkers over onze plannen . Plannen zijn er om bij te stellen. De boot werd kleiner, geen 36 maar 31 voet. Het wachten tot de trossen los gaan langer, geen 8 maar 9 jaar. Het huis is na 5 jaren verhuur verkocht, de homepage en boot hebben een andere naam maar het "vertrek" komt dichterbij.
    Ons bootje is klaar. Op 10 juli varen we de Eem af de wijde wereld in. Waar we de komende jaren allemaal heen gaan kunnen we nu nog niet zeggen. Wel hebben we een wensen lijstje voor de eerste 2 jaar: Spanje, Portugal, Marokko, Madeira, Canarische eilanden, West-Afrika, Cape Verde, Brazilië, Argentinië, Suriname, .... Het wordt een reis met een open einde. Naar voor ons nieuwe ankerplaatsen en havens, met onderweg horizonten zonder land. Regelmatig komen we naar Nederland, dus echt "vertrekken" doen we niet, het is meer dat we "blijven zeilen".
    plannen op het zeilers forum



    ==15052010==18:00UTC==Positie:52==20,194N==005=14,81E==Waterland==================================================
    Met de installatie van extra zonnepanelen en MPPT laadregelaars heeft de Gabber zijn electriciteits rekening voor de komende 15 jaar betaald ! We hadden al een 50Watt paneel, de extra kosten voor uitbreiding waren € 1.500,-: zonnepanelen (€ 925,-) laadregelaars (€ 310,-) uitzet constructie (rest). We hebben, als de opladers doen wat ze beloven, efficienter laden, circa 265Watt. De komende jaren koersen we zuid waardoor we meer zonnige dagen hopen te hebben die helaas korter duren. Uitgaande van een daglengte van 8 uur en 50% onbewolkte luchten kost een kW ons omgerekend € 0,26. De besparing van havenkosten door het zelfsuporting zijn in stroomvoorziening is hierbij niet meegenomen.
    Vooral het vinden van de uitzetcontructie was een lastige opgave. Gelukkig konden we voortborduren op de constructie van de Vidavagabunda van Maarten en Marsha die ons hielpen bij deze klus. We hebben straks een telescopische RVS stok in scharnierend buiskapbeslag. De stroom draden lopen via de brugconstructie op het achterdek naar onderdeks, een witte krimpkous geeft extra bescherming tegen UV en vocht.
    scharnierend buiskapbeslag
    zonnepaneel onder hoek zonnepaneel horizontaal zonnepaneel hoog
    ==280492010==18:00UTC==Positie:52==20,194N==005=14,81E==Waterland==================================================
    We zijn weer terug op ons tuinhuis. De derde verhuizing in 4 maanden tijd ! vandaar de wat langere onderbreking in de nieuwsberichten. Ondertussen is de combuis in de Gabber klaar, zie de foto's en zoek de verschillen. Joop heeft ook een mooie oplossing gemaakt voor het probleem om onder helling een kopje drinken in te schenken. Bij deze klus kwamen we altijd handen te kort. Maar nu met de inschuifbare bekerhouder is het geen probleem meer. Doordat de bekerhouder onder een traptrede zit neemt hij geen ruimte in beslag en is altijd onder handbereik.
    Gisteren hebben we heerlijke eigen gemaakte yoghurt gegeten. In de zeilen van mei stond een recept van Marsha en Maarten van de Vidavagabunda . Als plastic beker gebruikten we een oude verpakking van "Jode koeken", het melk poeder was van het merk Elk. Prima tip !
    De laatste weken zijn we ook druk geweest met inkopen. Nieuwe Cleversolar SPR-90 zonnepanelen uit Engeland, Maximum Power Point Tracking laadregelaars uit duitsland, sterke Wifi dongle uit China, Luise waterfilter , schuimblusser in plaats van de poederblusser, ledlampen voor in de mast en op het hoofd , medisch handboek voor de scheepvaart , antenne schakelaar , etc..etc.. De komende weken wordt het dus weer klussen aan boord. Het vaarseizoen begint laat dit jaar.
    UItschuifbare beker houder onder traptrede
    Oude combuis.       Nieuwe combuis.


    ==210310==09:00UTC==Positie:52=16,9N==005=09,9E==Bussum=================================================
    Ondanks dat we erg van de zuinige zijn hebben we toch weer geld uitgegeven aan iets dat we niet willen gebruiken. Ons tweede hands Epirb (satetliet nood baken) moest nog een nieuwe batterij en ons MMSSI nummer krijgen en een nieuwe batterij. Na een wachttijd van ruim 6 maanden is dit hopelijk nutteloze, stukje techniek weer retour. Gelukkig voor Erik zit er een testknopje op dus kan ie hem toch af en toe gebruiken. Om de test te controleren werd de frequentie meter gebruikt, en ja hoor de Epirb zendt uit op 406Mhz en op de homing frequentie van de luchtvaart op 121 Mhz. De Euro 162,- zijn goed besteed zullen we maar denken.
    Epirb zend uit op homing frequentie 121 Mhz.        Epirb zend uit op 406 Mhz.       
    Met de verkoop van de woonark kwam het dia-archief van Erik te voorschijn uit het ruim. Ruim 3500 dia's uit vervlogen tijden schreeuwden om aandacht. De dia's die de tropen jaren hadden meegemaakt waren aangetast door schimmel en bacterie groei. Het was de hoogste tijd om ze op een andere manier voor de toekomst veilig te stellen. Bij Didero huurden we een Nikon Coolscan 400 met magazijn lader. Nu draait de bemanning van de Gabber een wachtschema van 10 minuten op en 2 uur af om de dia's te laden. De scanner draait vol continue om binnen 1 huurperiode de klus te klaren. Het is geweldig om te zien wat de scanner en software combinatie automatisch kan restaureren van de aangetaste dia's. Een dia scan duurt 2-4 minuten, bij een opslag als jpg in 300dpi, circa 2-3 Mb per dia.
    Vele dia's staan klaaar om gescanned te worden.        Het wonder apparaat, Nikon 4000, dat onze dia's in het digitale tijdperk brengt.       

    ==040310==09:00UTC==Positie:52=16,9N==005=09,9E==Bussum=================================================
    Tijdens de jaarlijkse meetavond bij de radio club hadden Maarten en Patrick weer tal van preciesie meetinstrumenten bij zich. Voor mij de gelegenheid om de nieuwe aanwinst te testen, een frequentie en vermogensmeter, de GY561. Het is een kleine compacte meter, met een losse antenne voor het ontvangen van het signaal. Maar de uitgang van een zender kan ook rechtstreeks worden aangesloten. Als eerste werd de nauwkeurigheid van de frequentie teller op de proef gesteld. Pas bij frequenties boven de 500Mhz was er een kleine afwijking. Lagere frequenties werden prima gemeten.
    De tweede test was spannender. De gebruiksaanwijzing meldt dat het kleine apparaatje goed is tot 50Watt, maar er was verbazing waar zo'n klein ding dan ze warmte kwijt raakt en dat er geen beperking gemeld werd over de duur van de belasting. Uit de radiokamer van de club werd een zender gehaald en aangesloten op de meter. We konden kiezen tussen vermogens van 8, 25 en 50 Watt. In alle gevallen was er een kleine afwijking van 1-2 Watt in de uitlezing. Bij 50Watt merkten we dat de meter warm werd en de uitlezing sterk verliep.
    Samenvattend bleek de GY561 een leuk hulpmiddel te zijn om de basale werking van zenders/marifoons/portofoons te controleren. Het kleine apparaatje geeft afdoende antwoord op de vragen: Welke frequentie en hoeveel vermogen ? Je moet het niet gebruiken bij hoge vermogens en er zeker niet voor lange tijd een signaal in stoppen omdat ie snel warm loopt en daarna met een rookwolk het einde van zijn laatste meting zal weergeven.
    Frequentie en vermogensmeter wordt getest.

    ==010310==09:00UTC==Positie:52=16,9N==005=09,9E==Bussum=================================================
    syGabbber wringt zich het peleton binnen. Voor het echte varen is het nog te vroeg in het seizoen, dus doet de syGabber mee in de virtuele wereld van Sailonline. Zilt heeft een wedstrijd georganiseerd vanaf de Azoren naar IJmuiden. Er doen 767 boten mee. Ondanks de late start is de syGabber in het klassement van een 440-ste plaats opgeklommen naar positie 292 ! De oefeningen met het prestatie diagram vanuit de cursus "Meteo & Tochtplanning" van de Nederlandse Vereniging voor Toerzeilers komen tijdens deze virtuele race goed van pas.
    Joop is klaar met het timmer en installatie werk aan de combuis van de echte Gabber. De komende weken gaat Ernie aan het lakken en verven voor de puntjes op de I. Als de temperaturen verder stijgen krijgen de lieren een onderhouds beurt, komen er extra zonnepanelen en een dagtank. Hopelijk is alles klaar voor de mei vakantie.
    De vernieuwde combuis, nog wel even lakken en schilderen.
    ==100210==09:00UTC==Positie:52=16,9N==005=09,9E==Bussum=================================================
    Tijdens de winterse dagen met sneeuw en gladheid ben ik 6x gevallen met mijn Brompton. Waarom is een vouwfiets tuiteliger dan een gewone fiets vroeg ik me dan ook af. Het draaipunt tijdens zo'n val is het vlak van de wiel-as, en de belangrijkste krachten zijn de weerstand op het wegdek en het gewicht van de fietser op het zadel. Het is helder dat de weerstand op het wegvlak enorm is afgenomen door de gladheid, maar een enorme toename van mijn gewicht ten opzicht van de tijd dat ik nog op een gewone fiets zat is er nu ook weer niet. De oorzaak zit in de kleine wieltjes van de vouwfiets. De afstand tussen het zadel en de as is bij een vouwfiets 80cm terwijl dit bij een gewone fiets slechts 65cm is. Het gewicht van de fietser grijpt dus via een langere (123%) arm aan op het draaipunt. Vergelijkbaar met het verschil in stabiliteit tussen boten met hoog vrijboord/kuip/kajuit met dieper gelegen schepen.
    De bemanning van de Vida was een paar dagen bij ons te logeren. Het gaat ze goed en ze gaan hun zeilend bestaan voortzetten. Helaas heeft hun site last gehad van een "spaanse griep" en is daarom niet bereikbaar. We zijn huisoppas in Bussum en dat komt goed uit met de verbouwing van de combuis. Om onze nieuwe oven een plaats te geven moeten we de kastjes die onder het 2-pits comfort zaten opofferen. Gelijk met deze klus wordt het aanrechtblad fris wit en wordt de bak onder het aanrecht geisoleerd om er later misschien een koelkast van te maken. Ook komt er een echte vuilnis bak onder het aanrecht, en moet de tweede lens pomp dus verplaatst worden.
    Tussendoor was er nog gelegenheid om voor de Vereniging van Toerzeilers een lezing te houden over "Weerbericht ontvangst apparatuur" en dag twee in de cursus Meteo & Tochtplanning.
    Maarten en Marscha helpen met het verhuizen.
    Zoals de combuis was.        Combuis verwijderd.        Opbouw van combuis begint.
    ==210110==09:00UTC==Positie:52=16,9N==005=09,9E==Bussum=================================================
    We zijn bedreven geworden in het verzamelen van mp3 bestanden. Na de ontdekking van www.luisterijk.nl heeft Erik nu ook de hoorcollege's van de Universiteit voor Humanistiek ontdekt. En voor de liefhebbers van hoorspelen is er het hoorspelblog met doorlinks naar vele downloads.
    Met de aanschaf van een geheel nieuwe set zeilen bij Zwaan Sails en een Force 10 oven bij Jos Boone is er een flink gat in de scheepskas geslagen. De oude zeilen hebben de Gabber van Nieuw Zeeland naar Holland gebracht en daarna hebben wij er nog heel wat mijlen mee gevaren. De slijtplekken werden meer en meer en ze waren niet meer goed te trimmen. De nieuwe zeilen kunnen we nog niet hijsen omdat we deze winter de vallen uit de mast hebben gehaald. De vallen krijgen een wasbeurt om weer wat soepeler en schoner te worden. Van het voorjaar zullen we voor het eerst met witte zeilen uitvaren.
    Nieuwe zeilen.
    ==030110==09:00UTC==Positie:52=13,9N==005=18,4E==Eembrugge=================================================
    We hadden nog een verlate Sinterklaas verrassing tegoed. In het Sinterklaas weekend waren we huisoppas in Amsterdam. Erik zag bij het inlopen van de straat in een donkere nis een nette kleine koffer staan met kleren en papieren er naast. Vreemde zaak dus nader onderzoek, bagage labels zaten er nog aan en ook een naamkaartje dwaalde rond. Na wat heen en weer bellen was de ongelukkige eigenaar gevonden. Hij was net aangekomen van een buitenlandse klus en aan het werk in Carre, ook dacht hij zijn auto en bagage veilig te hebben achter gelaten, en niet in deze duistere nis. Als dank voor de rol van eerlijke vinder kregen we 2 vrijkaartjes voor het jubilerende Wereld Kerstcircus. We genoten van een overweldigende show vanuit de directie loge. In de roes van de voorstelling riep Ernie bij het verlaten van het Koninklijk theater ironisch "lang leve de junks !"

    We verzamelen films en gesproken boeken om de eenzame wachten tijdens langere oversteken te verlichten. In een boekhandel ontdekten we een serie hoorcolleges van het NRC over allerlei wetenswaardigheden, helaas wat prijzig. Maar op internet is er bij luisterrijk.nl ook een hele serie gratis te downloaden. De komende nacht tochten zullen Maarten van Rossum en Herman Philipsen met ons meezeilen en ons bij praten over Filosofie, Godsdienst en Politiek in een 8 tal serie hoorcolleges.
    Kerst Circus in Carree.
    Joost en June ruimen sneeuw van het dak van de woonark
    Neef Joost en zijn vriendin June hebben de ruim 25 centimeter sneeuw van het dak van de woonark geveegd. Inmiddels weten we dat de dichtheid van sneeuw circa 100kg per kubieke meter is. De laag van 25cm was dus "maar" een gewicht van 1625kg. Voor de toekomst maken we ons pas echt zorgen als er meer dan een dan 1,5m sneeuw op het dak ligt. Maar toch was het een enorme geruststelling dat er voor onze spulletjes gezorgd werd. Joost, June en Mark hartelijk bedankt!
    Bij onze terugkomst uit Egypte stond Maarten van de vida vagabunda voor een warm welkom op ons te wachten op Schiphol. Ruim 1,5 jaar geleden vertrokken ze uit Nederland met hetzelfde type boot als wij hebben. Voor vertrek waren wij een vraagbaak voor ze, nu waren de rollen omgedraaid. De Vida heeft veel zeemijlen gemaakt, havens aangedaan en voor ankergelegen. De komende dagen staat een overtocht naar de Carieb op het programma. Het was heerlijk om het enthousiasme, gezonde twijfels en de verhalen van de afgelopen maanden te horen. Tot laat in de nacht blijven we praten op een van de terrasjes van nachtelijk Schiphol. Uiteindelijk zwaaien we Maarten uit voor zijn vlucht naar Las Palmas, een uurtje daarna nemen wij de eerste trein naar huis.
    Ontmoeting op Schiphol met Maarten van de Vida Vagabunda

    ==030110==11:00UTC==Positie:52=13,9N==005=18,4E==Eembrugge=================================================
    Beste wensen voor het nieuwe jaar

    Gelukkig nieuwjaar
    en
    behouden vaart

    Erik en Ernie

    Anti collision flare